ارزدیجیتال

بسیاری از مردم سراسر جهان معتقدند که چند فرد یا خاندان بزرگ، تمام جهان و دولت‌ها را کنترل می‌کنند. به عقیده بیشتر این افراد، ثروتمندان شناخته شده ای مانند بیل گیتس یا وارن بافت تنها سایه ای از سرمایه داران بزرگ جهان هستند.

حتی برخی فراتر از این رفته و معتقدند که تمام تحولات سیاسی و اجتماعی سراسر جهان را این خاندان‌ها مدیریت می‌کنند و مردم فقط تماشاگران این بازی هستند.

برای این اظهارات مستندات خیلی روشنی وجود ندارد. هیچ کس نمی‌تواند به طور قطع این گفته‌ها را نقض کند یا آن‌ها را بپذیرد. در واقع موضوعات فوق به توهم توطئه معروف هستند اما قابل رد هم نیستند.

یکی از بزرگترین رویدادهای فناوری در سال ۲۰۱۷، رشد شدید آگاهی عمومی در مورد ارزهای دیجیتال بود که مهمترین دلیلش رشد شدید قیمت بیت کوین بود.

این روزها بحث درباره حباب یا غیرحبابی بودن دارایی های دیجیتالی بالا گرفته است. هر روز یک نفر قیمت بیت کوین را پیشبینی می‌کند. یکی روی قیمت ۱ میلیون دلاری آن در آینده شرط می‌بندد و فرد دیگری معتقد است که بیت کوین ۲۰ سالگی خود را نخواهد دید !

بیت کوین تنها یکی از کاربردهای بلاک چین است. این بحث‌های قیمتی باعث شده است تا ایده اصلی و انقلابی بلاک چین پوشیده شود.

بلاک چین دفتر دیجیتالی است که اطلاعات ثبت شده در آن با رمزنگاری بین همه ی اعضای یک جامعه ( این جامعه می‌تواند همه جهان باشد یا یک شرکت کوچک باشد) توزیع می‌شود. در بلاک چین هر چیزی بدون قابلیت دستکاری ثبت می‌شود.

به طورکلی بلاک چین می‌تواند برای تمام فرایندها مانند یک قاضی عادل عمل کند، اما با فرض پذیرش کنترل جهان توسط خاندان‌های ثروتمند آیا این قاضی عادل قادر است که بر سلطه این افراد بر جهان پایان دهد و یا به نفع آن‌ها کار می‌کند؟

جواب در یک خط نهفته است: بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال مبتنی بر فناوری توزیع شده تنها یکی از هزاران هزار کاربرد بلاک چین هستند. در واقع می‌توان گفت که بلاک چین یک ایده است که با استفاده از چندین فناوری مختلف، اجرایی می‌شود.

به سوال اصلی برگردیم. آیا بلاک چین می‌تواند بر سلطه ثروتمندان و فاصله طبقاتی غلبه کند و یا فقط تاثیری در قدرت آن‌ها نخواهد داشت؟

برای پاسخ به این سوال بلاک چین را از دو دیدگاه مختلف بررسی می‌کنیم : بلاک چین در ارزهای دیجیتال – بلاک چین در هوشمندسازی فرایندها

بلاک چین در ارزهای دیجیتال

بیت کوین اولین کاربرد از ایده بلاک چین بود. این ارز دیجیتال مرزها و رکوردهای زیادی را جابه جا کرد. برای اولین بار یک دارایی بدون وابستگی به دولت‌ها و بانک‌ها به وجود آمد. پولی که توسط مردم منتقل می‌شود. همچنین برای اولین بار انحصار تولید پول از دست بانک‌های مرکزی خارج شد و به مردم سپرده شد.

برخلاف پول‌های سنتی که به دلیل چاپ بی رویه باعث تورم می‌شود، واحدهای بیت کوین مشخص است و فقط ۲۱ میلیون واحد از آن وجود خواهد داشت نه یک واحد بیشتر نه یک واحد کمتر.

پروتکل بیت کوین مشخص و متن باز است و هرکس که از آن استفاده می‌کند آن پروتکل را پذیرفته است. با کوچکترین تغییری در پروتکل بیت کوین، پروتکل جدید دیگر بیت کوین نیست و ارز جدیدی از بیت کوین پدید می‌آید که به این پدیده فورک یا شکاف می‌گویند. بیت کوین کش یا بیت کوین گلد نمونه ای از فورک‌های بیت کوین هستند.

کدهای بیت کوین واضح است و توسعه دهندگان می‌توانند تمام آن را بررسی کنند. پادشاه ارزهای دیجیتال از نظر امنیتی امتحان خود را پس داده است اما سوال اینجاست که آیا بیت کوین می‌تواند غول‌های ثروت را شکست دهد یا اینکه این غول‌ها از بیت کوین برای بقا استفاده کرده اند؟

پاسخ این سوال، پاسخ سوال دیگری است: مخترع بیت کوین کیست؟

یکی از علت‌های به وجود آمدن فرضیه‌های توطئه در بیت کوین این است که خالق آن هنوز ناشناس است. با فهمیدن این موضوع که چه کسی بیت کوین را متولد کرده می‌توان از هدف تولید بیت کوین آگاه شد.

در گزارش اولیه بیت کوین که بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ منتشر شد، نام فردی به اسم ساتوشی ناکاموتو به عنوان مخترع بیت کوین ذکر شده است اما اکنون که حدود ۹ سال از تولد بیت کوین می‌گذرد، هنوز مشخص نیست که ساتوشی ناکاموتو واقعا کیست.

شاید این نام ذهن‌ها را به سمت یک برنامه نویسی ژاپنی می‌برد اما الزاما اینگونه نیست. احتمال اینکه ساتوشی ناکاموتو یک نفر باشد بسیار کم است زیرا طراحی چنین سیستمی نمی‌تواند کار یک نفر باشد.

طی یک سال گذشته در رابطه با ساتوشی ناکاموتو یک کلمه بسیار تکرار شده است: آژانس امنیت ملی آمریکا یا همان NSA.

ناتالیا کسپرسکی بنیانگذار شرکت کسپرسکی در مصاحبه ای جنجالی ادعا کرد که بیت کوین پروژه آژانس امنیت ملی آمریکاست. الکساندر میوس (Alexander Muse)، کارآفرین و محقق مطرح در حوزه فناوری هم درمقاله‌ای که منتشر کرد مدعی است که آژانس امنیت ملی آمریکا از هویت اصلی ساتوشی ناکاموتو باخبر است اما آن را فاش نکرده است; با این حال تاکنون مدرک معتبری حول این اظهارات منتشر نشده است.

به طور کلی دو سناریو برای ساتوشی ناکاموتو وجود دارد و من بدون هیچ تکذیب یا پذیرشی این سناریو‌ها را می‌نویسم و نتیجه گیری را به خودتان واگذار می‌کنم.

سناریو اول/ ساتوشی ناکاموتو همان قدرت‌های جهان باشند.

اگر ساتوشی ناکاموتو یکی از دولت‌ها، قدرت‌ها و یا حتی خاندان‌های ثروتمند باشد، پس با برنامه کار کرده و برای خود بیت کوین‌های زیادی ذخیره کرده اند. آن‌ها قصد بزرگ کردن بیت کوین را دارند و با ذخایر بیت کوین خود قدرت خود را حفظ و یا حتی بیشتر می‌کنند.

اگر این فرضیه درست باشد، خاندان‌های قدرت برای تحقق نظم نوین جهانی یک ارز دیجیتال واحد را برنامه ریزی کرده اند. شاید این ارز بیت کوین و اتریوم باشد و شاید هنوز متولد نشده باشد. گفته می‌شود که ساتوشی ناکاموتو زمانی که بیت کوین را خلق کرد، بیش از ۱ میلیون واحد بیت کوین را برای خودش ذخیره کرده است.

سناریو دوم/ ساتوشی ناکاموتو یک فرد یا گروه بدون وابستگی باشد

در این صورت بیت کوین با هدفی بزرگ خلق شده است اما بازهم قدرت‌های جهان را ناتوان نمی‌سازد.

طبق مقاله منتشر شده از سایت ایندیا تایمز و فرضیه‌های مطرح شده، خاندان‌های ثروتمند جهان عمدتا با صنعت بانکداری بر جهان کنترل و اراده دارند. اما یک نکته را فراموش نکنیم که آن‌ها دلار و اطلاعات بسیار زیادی دارند و می‌توانند در صورت نیاز دلارها را به بیت کوین یا دستگاه‌های استخراج تبدیل کنند و شاید تا به امروز این‌ کار را انجام داده باشند.

چند ماه پیش گزارشی در سایت بیت کوین دات کام منتشر شد که بنیاد یهودی روتشیلد قصد سرمایه گذاری روی بیت کوین را دارد.

در این سناریو آن‌ها در فشار هستند اما این فشار به معنای ناتوانی نیست. در صورت موفقیت بیت کوین، آن‌ها مجبور خواهند بود تا خود را با شرایط اقتصادی جدید وفق دهند.

به عنوان مثال می‌توان به قرون وسطی در اروپا اشاره کرد. در آن زمان کلیسا قدرت بسیار زیادی داشت و ثروتمندان زیادی برای حفظ قدرت کلیسا تلاش می‌کردند اما در دورانی که قدرت از کلیسا گرفته شد، ثروتمندان برای حفظ بقای خود به سراغ منابع دیگری حرکت کردند. قدرت ثروتمندان کم نشد اما در کل به نفع مردم شد.

نتیجه بحث بلاک چین در ارزهای دیجیتال

در همه سناریو‌های فوق سرمایه داری از بین نخواهد رفت اما قطعا اگر بیت کوین و ارزهای دیجیتال در مسیر اهدافشان پیش بروند، با بهره مندی از سیستم غیرمتمرکز، در هر صورت مردم نفع خواهند برد.

در سناریوی اول که خاندان‌های ثروتمند خود خالق اولین ارز دیجیتال یعنی بیت کوین هستند، قدرت سرمایه داری تثبیت می‌شود اما با توجه به پروتکل متن باز بیت کوین و آزادی کامل شبکه می‌توان بیت کوین را طلای عصر دیجیتال دانست که خود پیشرفتی بزرگ در تاریخ بشریت محسوب می‌شود.

در سناریوی دوم هم سرمایه داری از بین نخواهد رفت. شاید فقط جای ثروتمندان عوض شود. کسانی که پول بیشتری دارند، دستگاه ‌های استخراج بیشتری تهیه می‌کنند و یا بیت کوین بیشتری برای آینده خود سرمایه گذاری می‌کنند. اما در سناریوی دوم هدف بیت کوین والاتر است و نگرانی کمتری از آینده جهان در دوران بیت کوین وجود دارد.

بلاک چین در هوشمندسازی فرایندها

بازهم تاکید می‌کنم که بیت کوین و اتریوم و سایر ارزهای دیجیتال فقط یکی از کاربردهای بلاک چین هستند. علیرغم اینکه ارزهای دیجیتال در کوتاه کردن دست ثروتمندان بر کنترل جهان خیلی کارآمد نیستند، استفاده از بلاک چین در انواع فرایندها، باعث کاهش میزان نفوذ آن‌ها می‌گردد.

در فرایندهایی مانند انتخابات، سیستم‌های مدیریتی، سیستم‌های قانونی، قراردادها، ثبت سند و هر فرایندی که نیاز به ثبت گزارشات داشته باشد، می‌توان از بلاک‌ چین بهره برد.

استفاده از بلاک چین در فرایندها، باعث اعتماد واقعی می‌گردد. بلاک چین می‌تواند برای نهاد‌های مختلف خصوصی و دولتی مورد استفاده قرارگیرد.

چند مثال

اگر در انتخابات از بلاک چین استفاده شود، فرایند شمارش آرا به صورت غیرمتمرکز انجام می‌شود و آرا به صورت کاملا واقعی در اختیار همه قرار می‌گیرد و هیچکس نمی‌تواند اطلاعات ثبت شده در بلاک چین را تغییر دهد.

«محمد یک پرورشگاه ماهی دارد. او می‌خواهد زنجیره تأمین پرورشگاهش را برای عموم شفاف سازی کند. مثلاً او می‌خواهد مردم بدانند که ماهی که خریداری می‌کنند، از کجا صید شده، چه زمانی بسته بندی شده و …»

در این نوع بلاک چین محمد روی ماهی‌هایش یک کد QR قرار می‌دهد و مشتریان می‌توانند با اسکن کد هر ماهی از اطلاعات آن آگاه شوند. مشتریان فقط قادر به مشاهده اطلاعات هستند و نمی‌توانند چیزی را کم و زیاد کنند. برای ثبت اطلاعات هر ماهی در بلاک چین از روش‌های مختلفی می‌توان کمک گرفت. مثلاًبه ماهی گیران و کارمندان بخش بسته بندی، اجازه ثبت اطلاعات در بلاک چین داده می‌شود تا زمان صید یا بسته بندی هر ماهی با استفاده از دستگاه‌هایمخصوص ثبت شود. اطلاعات ذخیره شده روی بلاک چین قابل تغییر نیستند بنابراین برای شرکت اعتبار بزرگی محسوب می‌شود.

«کسب و کار رضا به دو شرکت کوچک و یک شرکت حسابداری دیگر هم مرتبط است. آن‌ها به طور منظم با یکدیگر همکاری می کنند.»

رضا می‌خواهد یک اعتماد کامل بین طرفین برقرار شود اما نمی‌خواهد به جز سران شرکت، فرد دیگری اطلاعات را دستکاری کند یا بخواند. بهترین گزینه برای رضا استفاده از بلاک چین است.

نتیجه بحث بلاک چین در هوشمند سازی فرایندها

اگر معتقد باشیم که خاندان‌های ثروتمند بر فرایندهای جهان تسلط دارند، استفاده از بلاک چین برای هوشمندسازی فرایندها، به معنای واقعی قدرت آن‌ها را کم می‌کند.

در بلاک چین داده‌ها قابل تغییر نیستند و هیچگونه تقلبی در داده‌های ثبت شده غیرقابل انجام است. بلاک چین می‌تواند در هر جامعه ای نقش مفید خود را ایجاد کند. در یک بلاک چین جامعه می‌تواند جهان باشد، دولت باشد، یک شرکت کوچک و یا حتی یک گروه تروریستی باشد!

البته این نکته را به خاطر داشته باشید که اگر کنترل ثبت داده‌ها در اختیار دولت یا شرکتی باشد که طبق فرضیه‌ها زیر سلطه خاندان‌های ثروتمند کار می‌کند، قطعا اطلاعاتی که در آن بلاک چین ثبت خواهد شد، به ضرر این خاندان‌ها نخواهد بود. چیزی که در این بحث خیلی اهمیت دارد شفافیت و ثبت غیرمتمرکز داده‌ها است.

نتیجه‌ کلی

همان‌طور که جسی لیورمور، تریدر افسانه‌ای، بیش از صد سال پیش گفت:

«جیب‌های مردم تغییر شکل می‌دهند، گاوها و خرس‌ها تغییر می‌کنند، سهام‌ها عوض می‌شوند، اما وال‌استریت هرگز تغییر نمی‌کند، چون طبیعت انسان تغییر ناپذیر است.»

موارد فوق فقط فرضیه‌هایی بود که با وجود اینکه به آن‌ها توهم توطئه می‌گویند، قابل رد هم نیستند. من هیچ‌کدام از فرضیه‌های بالا را رد یا تایید نمی‌کنم. در این مقاله فقط با قبول فرضیه‌ها توطئه، موارد احتمالی بازگو شد.

چیزی که تقریبا قطعی است این نکته است که سرمایه‌داری از بین نخواهد رفت; شاید فقط شکل آن تغییر کند. نمی‌توان این احتمال که بیت کوین یک اختراع با هدف شیطانی باشد را نادیده گرفت اما از طرف دیگر بستر بیت کوین یعنی بلاک چین، می‌تواند فرشته نجات باشد. اینترنت در ابتدا ابزاری برای جاسوسی بود اما آیا می‌توان نفش آن را در کیفیت زندگی امروز انکار کرد؟

همانگونه که ویندوز یا تلفن‌ همراه می‌تواند نجات دهنده جان انسانی باشد، به عنوان ابزاری برای تروریست‌ها هم استفاده می‌شود. ارزهای دیجیتال نه اما بلاک چین به خودی خود شاید بتواند از قدرت انحصار کم کند.

غول سازنده دستگاه‌های استخراج، Bitmain، دستگاه جدید استخراج ارزهای دیجیتال با نام Antminer E3 برای ماینینگ ارزهای مبتنی بر الگوریتم Ethash را به‌ صورت رسمی معرفی و جهت عرضه در فروشگاه آنلاین خود قرار داد.

این دستگاه ASIC با قدرت هشی در حدود ۱۸۰MH/S و مصرف برق ۸۰۰ وات هم‌اکنون در وب‌سایت این شرکت با قیمت ۸۰۰ دلار پیش‌فروش می‌شود. از خصوصیات جالب این دستگاه می‌توان به مصرف برق پایین، تولید گرمای کم و هش ریت به شدت بالا نسبت به قیمت آن اشاره کرد.

ارزهایی که توسط الگوریتم Ethash قابل استخراج هستند، به شرح زیر است:

در همین راستا باتوجه به اینکه این دستگاه‌های قدرتمند باعث به خطر افتادن توزیع هدفمند اتر می‌شوند، باید دید که بنیاد اتریوم و همچنین سایر ارزهای مبتنی بر Ethash چه رویکردی از خود نشان خواهند داد.

هفته پیش یکی از توسعه دهندگان اتریوم از برنامه این پلتفرم برای ارائه هاردفورک به منظور جلوگیری از استخراج با دستگاه‌های ASIC خبرداد. در صورت وقوع این اتفاق، احتمالا دوباره شاهد افزایش قیمت سهام AMD, Nvidia باشیم.

جنگ با ASIC‌ها ادامه دارد

چندین سال است که ماینرها برای حفظ امنیت تراکنش های بیت کوین از تراشه های قدرتمند ASIC استفاده می کنند. با توجه به گستردگی شبکه بیت کوین و الگوریتم خاص آن،‌ تنها راه استخراج به صرفه بیت کوین، استفاده از همین دستگاه‌ها است. این دستگاه‌ها بسیار قدرتمند هستند و نسبت به قدرتشان، از CPU و کارت‌های گرافیکی برق کمتری مصرف می‌کنند.

در این ویدئو می‌توانید با جایگاه ASIC در صنعت ماینینگ بیشتر آشنا شوید:

اما هدف ارزهای دیجیتال دیگری مانند اتریوم و مونرو با بیت کوین کمی تفاوت دارد. امروزه افراد زیادی با ریگ‌های کارت‌گرافیک کوچک خود در خانه کار استخراج برخی ارزهای دیجیتال (عمدتا اتریوم و مونرو) را انجام می‌دهند. توسعه دهندگان این ارزها با هدف توزیع منصفانه کوین‌هایشان، این پلتفرم‌ها را ارائه کرده اند اما دستگاه‌های ASIC می‌توانند تمام معادلات توسعه دهندگان را به هم بزنند زیرا قدرت و اثرگذاری بالای این دستگاه‌ها موجب روی کار آمدن غول‌های استخراج خواهد شد و توزیع این ارزها به انحصار ثروتمندان درخواهد آمد.

اگر بگوییم که جای خالی دستگاه‌های ASIC برای استخراج اتریوم کم بود، هم درست گفته‌ایم و هم اشتباه! این شرکت چینی که تخصصش در تولید ابزارهای سخت‌افزاری مخصوص برای کارهای ماینینگ است، به صورت رسمی اعلام کرده که پای دستگاه‌های ماینر ASIC را به دنیای اتریوم بازکرده است.

یک ریگ استخراج متشکل از شش کارت گرافیک

البته این خبر برای توسعه دهندگان خبره اتریوم چندان غافلگیر کننده نبود و گویی که منتظر چنین روزی بوده‌اند. حتی «ویتالیک بوترین» نیز در یکی از پست‌های اول خود در وبلاگش اعلام کرده بود که هیچ الگوریتم اثبات کاری نمی‌تواند تا ابد در مقابل ASICها مقاومت کند.

همچنان اعتراضات و مقاومت‌هایی در میان جامعه اتریوم در حال انجام است، تا حدی که بسیاری از این افراد به دنبال راهکاری هستند تا خود را از آینده چنین دستگاه‌هایی مصون نگه‌دارند. درنهایت هدف آنها جلوگیری از به انحصار در آوردن پاداش‌های اتریوم توسط شرکت‌های خصوصی و با پشتوانه مالی بالاست.

برخی خود را برای تغییرات عظیم در اتریوم آماده کرده اند که اگر این تغییرات فورک باشد،‌در بلند مدت و با رشد فناوری موثر نخواهد بود. ارزهایی مانند «مونرو» و «سایاکوین» (SiaCoin)، پیش‌تر اقدام به تغییر برنامه‌های خود کرده‌اند تا به این وسیله، از خطر بیت مین در امان باشند.

در مورد پیامدهای عرضه ASCIها برای اتریوم، هنوز ابهامات بسیاری وجود دارد که در حال حاضر نمی‌توان به جرات گفت که چه سرنوشتی برای آن در کمین نشسته.

به عنوان مثال، هنوز برای جامعه اتریوم جای سؤال دارد که آیا دستگاه ماینینگ شرکت بیت مین از پس تراکنش‌های سنگین اتریوم بر خواهد آمد یا نه. بیم آن می‌رود که با افزایش نفوذ این دستگاه‌ها در میان کاربران اتریوم، سناریو بیت کوین دوباره تکرار شود و ماینرهایی که این کار را تنها به عنوان یک کار پاره‌وقت به حساب می‌آورند، به استفاده از این دستگاه‌ها بپردازند و سختی و رقابت برای استخراج اتریوم بالا رود.

به‌علاوه به توجه به نقشه راه اتریوم و برنامه‌های آن برای تغییر به سمت روش اثبات سهام، سیستم فعلی می‌تواند برای همیشه به تاریخ بپیوندد.

بوترین تا به اینجا واکنشی را بروز نداده است و با توجه به اظهارات گذشته‌اش، موضع را خود را شفاف بیان نکرده است. به نظر می‌رسد که تمرکز اصلی وی بر روی سلسله اقداماتی باشد که به‌واسطه طول عمر چنین فناوری‌هایی را کمتر کند.

مسموم کردن فضا

اگر کمی به گذشته نگاه کنیم، مهم است که به درک درستی از عملکرد الگوریتم‌های ماینینگ اتریوم برسیم و درنهایت با رویکردهای مختلف جامعه اتریوم نسبت به ماینینگ آشنا شویم. در جامعه اتریوم، مکانیزمی وجود دارد که همیشه سعی بر ریشه کن کردن ماینینگ دارد.

پیش از انتشار رسمی پلتفرم اتریوم، در گزارش اولیه این ارز توسعه‌دهندگان تشویق به بررسی دستگاه‌های ASIC به منظور تلاش برای حذف آن‌ها شده اند.

بوترین دراین‌باره می‌نویسد:

مهندسان می‌توانند ASICهای موجود را آنالیز کنند و تعیین نمایند که از چه ساختارهایی استفاده می‌کنند و بدین ترتیب به روشی دست یابند که راه را برای کار کردن چنین دستگاه‌هایی ببندند.

گرچه چنین روشی بعدها نادیده گرفته شد و به‌جای آن کاربران تصمیم گرفتند تا به‌مانند بیت کوین از الگوریتم اثبات کار استفاده کنند.

به عنوان مثال می‌توان از Ethash نام برد که الگوریتمی است که با نمونه بیت کوین متفاوت است. در الگوریتم بیت کوین، ASIC قابلیت اجرای راحت تری دارد. اما در Ethash حافظه بسیاری بالایی مورد نیاز است.

تعریف در این میان بسیار از اهمیت بالایی برخوردار است چرا که هنوز به صورت واضح مشخص نیست که E3 ابعاد اساسی خود در مورد Ethas را شکسته یا نه.

بنا بر گفته‌های «نیک جانسون»، یکی از محققان ارشد ارزهای دیجیتال، به نظر نمی‌رسد که ASIC نسبت به کارت‌های گرافیک، موفقیت چندانی را به دست آورده و بهبودهای چشم‌گیری پیداکرده باشد.

این‌طور که به نظر می‌رسد آنها فقط یک سری از GPUهای مخصوص این کار را به همراه مقدار بسیاری زیادی حافظه در یک کیس قرار داده‌اند.

واکنش‌های احتمالی

همچنان و با توجه به توضیحاتی که پیش‌تر ارائه کردیم، روش‌های خشن‌تری برای سروکله زدن با چنین خطراتی وجود دارد. واضح‌ترین نمونه را می‌توان تغییر در ساختار نرم‌افزارهای اتریوم دانست، تا به این وسیله جلوی ماینرهای بیت مین گرفته شود.

در میان هراس در میان توسعه‌دهندگان بالاگرفته است. این هراس‌ها بیشتر حول محور همین تغییرات می‌چرخند. به عقیده چنین توسعه‌دهندگان، نگرانی‌هایی در مورد رفتارهای سودجویانه ماینرها وجود دارد.

در میان بحث‌های توسعه دهندگان در «گیت هاب»، راه کارهایی برای جلوگیری از نفوذ ASICها ارائه‌شده. به‌عنوان مثال در یکی از این راهکارها، توسعه‌دهندگان بر این باورند که اتخاذ رویکردهایی که از ماینرهای کوچک‌تر استقبال می‌کند، می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

یکی از این کاربران با اشاره به غیرمتمرکز بودن اتریوم نوشت:

اگر بتوان با یک هاردفورک جلوی این کار را گرفت، حداقل تا وقتی که اثبات سهام عملاً به اجرا در بیاید، رأی من به سمت هاردفورک خواهد بود.

درهرصورت و حتی با وجود به اجرا درآمدن پروتکل جدید برای اتریوم که هدف اصلی آن می‌تواند مبارزه با ماینرهای این چنینی باشد، هنوز عده‌ای بر این باورند که یک هاردفورک گزینه مناسبی برای مقابله با ماینرهای سود جویی است که به دنبال استفاده از ASICها هستند.

با این وجود، افرادی نیز هستند که موضوع را به شکل متفاوتی رصد میکنند. «فیل دایان»، از محققین «کورنل» و یکی از طرفداران اتریوم، هشدار داده که سعی بر کوتاه کردن دست بیت مین، میتواند به نوعی سانسور قلمداد شود.

صد البته وجود چنین بخش هایی در بلاک چین که در مقیاس های وسیع کارهای ماینینگ انجام می‌دهند به نوعی یک هم رقابتی به حساب می اید که در نهایت موجب کار آفرینی میشود. حمایت از چنین بخش هایی حتی با وجود برخی مغایرت ها با اصول دموکراسی سازی توسعه دهندگان، ضروری به نظر می‌رسد.

بقیه اما به این اندازه متقاعد نشده اند. برخی از تندروها بر این عقیده اند که ASICها باید در نطفه خفه شوند و اتریوم تا جایی که میتواند باید به سمت چندگانگی در الگوریتم ها برود.

در هر صورت باید منتظر ماند و دید که چه اقداماتی صورت میگیرد و چه رویکردهایی اتخاذ میشود. هنوز تنش ها در این موضوع بالاست.

مونرو جنگ را از قبل آغاز کرده است

جامعه مونرو که یکی از پویاترین فرایندهای استخراج را داراست، بیش از اتریوم خطر ASIC ها را حس می‌کند. طبق خبری که منتشر کردیم، اخیرا شرکت Bitmain از یک دستگاه جدید به نام Antminer X3 رونمایی کرده که مخصوص استخراج مونرو است. بنابر اعلام توسعه دهندگان، با بروزرسانی سیستم مونرو در ماه آوریل، به طور کامل از این اقدام جلوگیری خواهد شد.

امروز (۱۵ فروردین) صرافی HITBTC در توییتی خبر از پشتیبانی هاردفورک جدید مونرو به نام MoneroOriginal در ۶ آوریل داد. گفته می‌شود که با این هاردفورک، استخراج مونرو یا همان مونرو اورجینال با دستگاه ASIC غیرممکن می‌شود.  این درحالی است که یک هاردفورک دیگر به نام MoneroV برای ۳۰ آوریل برنامه ریزی شده است.

فضای غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال و این مهم که هیچکس مالک یک جامعه نیست، امکان شکایت و جلوگیری مستقیم جرائم  را برای توسعه دهندگان سلب می‌کند.

دارایی‌های دیجیتال‌تان را از آتش‌سوزی، سیل، کلاهبرداری (فیشینگ)، فراموشی و سایر بلایای طبیعی محافظت کنید.

نیک دادسن می‌گوید:

اگر هوشیارانه عمل کنید، پیشرفت خواهید کرد.

در روستای اتینگهاوزن در سوئیس، کوهستانی از سنگ‌های گرانیتی وجود دارد که در حال حاضر یکی از محرمانه‌ترین مراکز اطلاعاتی جهان به شمار می‌رود. حدود ۳۰۰ متر درون این کوهستان، یک پناهگاه نظامی قدیمی وجود داشته است که پس از بازسازی به صورت یک فضای سرد در آمده و با دیواره‌های فولادی پوشانده شده است. درون این فضای سرد، سخت‌افزارهای ایمن در برابر جاسوسی قرار دارد که کلیدهای خصوصی افرادی که دارایی‌های رمزنگاری‌شده‌ی بسیار ارزشمندی دارند و به دنبال آرامش ذهن‌شان هستند نگهداری می‌کند. سیستم امنیتی بسیار قدرتمندی از این پایگاه حفاظت می‌کند.

شاید به نظر شما این اقدامات امنیتی تا حدودی افراطی به نظر برسد، اما واقعیت این است که بردارهای حمله در فضای رمزنگاری بسیار زیاد هستند: حساب‌های کاربری جعلی، کلاهبرداران، اخاذی‌کنندگان، دوست‌نماها و دوستان حقه‌باز همه نمونه‌هایی از این بردارهای حمله هستند. مسلما کاربران نمی‌توانند به سرعت حساب‌های کاربری جعلی را تشخیص دهند.

ویتالیک بوترین (خالق اتریوم) می‌گوید:

یک کلاهبردار فقط ۱۰ دقیقه زمان نیاز دارد تا تصویر حساب‌کاربری فرد دیگری را کپی کند. بنابراین هرگز به کسی که در توئیتر از شما درخواست پول می‌کند یا حتی به شما پیشنهاد پول می‌دهد اعتماد نکنید.

در رسانه‌های اجتماعی ویتالیک‌های ساختگی، جوزف لوبین‌های (یکی از بنیانگذاران اتریوم و Consensys) دروغین و نظایر آن بسیار زیاد هستند. واقعا چه کسی با یک نگاه می‌تواند به صحیح بودن این اسامی در رسانه‌ها پی ببرد؟ فردی که در توییتر به سرعت در حال گشت‌وگذار است، ممکن است به محض دیدن etlhereumJoseph @ به اشتباه بیفتد و اصلا متوجه نشود که در این حساب‌کاربری بین دو حرف t و h حرف l وجود دارد که نشانه‌ی جعلی بودن آن است.

بسیاری از کاربران هنوز هم بخش عمده‌ای از دارایی‌های رمزنگاری‌شده‌ی خودشان را به صورت آنلاین در کیف‌پول‌های آنلاین در صرافی‌های متمرکز نگهداری می‌کنند که همه می‌دانیم بسیاری از آنها در طی این سال‌ها از مخاطرات این مسیر بی‌نصیب نمانده‌اند: از مهم‌ترین آنها می‌توان به هک مفتضحانه‌ی Mt. Gox در ۲۰۱۴ اشاره کرد که در آن هکرها با حدود ۷۴۰,۰۰۰ بیت‌کوین ناپدید شدند و البته بیت‌فینکس که به تازگی هک شد و تقریبا ۱۲۰,۰۰۰ بیت‌کوین از دست رفت.

علاوه بر این‌ها، تهدیدات قدیمی نیز هنوز به قوت خودشان باقی هستند: آتش‌سوزی و فراموشی دو مورد از این تهدیدات هستند. شاید باور نکنید، فردی به صورت کاملا تصادفی ۹ میلیون دلار بیت‌کوین را دور ریخته بود. همان‌طور که می‌بینید بردارهای حمله می‌توانند بسیار ساده و غیر قابل پیش‌بینی باشند.

مشکل اینجاست که روش‌های نگهداری رمزارزها در بسیاری موارد امن نیست. ممکن است به هر روش ساده‌ای رمزارزها از دست بروند. به عنوان مثال در سال ۲۰۱۱ مقدار ۲۶۰۹ بیت‌کوین در Mt. Gox فقط به دلیل یک خطای اسکریپتی ناپدید شد. بلاکچین به ما آزادی عمل می‌دهد تا هر یک از ما بانکِ خودمان باشیم. البته از آنجا که ما در شرایطی زندگی کرده‌ایم که تمایل داریم نهادهای متمرکز همه‌ی مسائل ما را برایمان مدیریت کنند شاید این موضوع کمی نگران‌کننده باشد. اما دیگر وقت آن رسیده است که با شیوه‌های امنیتی بیشتری برای ذخیره‌ی رمزارزها آشنا شویم.

خوشبختانه نیک دادسن (بنیانگذار BoardRoom که در حال حاضر GovernX نامیده می‌شود) به تازگی یک گیت‌بوک با عنوان «نکات حرفه‌ای برای مدیریت کیف‌پول اتریوم» منتشر کرد که نوعی راهنمای جامع هم برای افراد بی‌تجربه و هم برای افراد دارای کلاه آلومینیومی به شمار می‌رود. (افرادی که کلاه آلومینیومی بر سر می‌گذاشتند بر این باور بودند این کلاه می‌تواند ذهن آنها را از تهدیدات خارجی مانند کنترل ذهن، خواندن افکار و امواج مغناطیسی حفظ کند).

معیارهای امنیتی شخصیِ دادسن دقیقا شبیه «الگوی لباس اسنودن» است. ادوارد اسنودن کارمند سابق سیا و ان‌اس‌ای بود که اسنادی مبنی بر شنود و نقض حریم خصوصی افراد توسط آژانس امنیت ملی آمریکا را فاش کرد. الگوی لباس اسنودن نوعی لباس است که مانند پتو تمام مونیتور کامپیوتر و هر چیز دیگر مربوط به آن را می‌پوشاند و در تصویر زیر نشان داده شده است. این الگو می‌گوید فقط در این حالت می‌توانید از هر لحاظ امنیت دارایی‌های رمزنگاری‌شده‌تان را حفظ کنید. اما هدف دادسن توانمندسازی کاربران است و قصد ترساندن آنها را ندارد. او می‌خواهد نوعی تعادل بین سهولت و امنیت ایجاد کند. دادسن بر این باور است که لایه‌های امنیتی زیاد نمی‌تواند چندان کارامد باشد، زیرا در نهایت خودتان را هم هنگام تلاش برای دسترسی به رمزارزتان گیج می‌کند. دادسن منابعی را به شما می‌دهد که خودتان در نهایت تصمیم بگیرید سیستم امنیتی‌تان تا چه اندازه پیچیده باشد.

نکته‌ی احتیاطی: گردآوری این نکات حرفه‌ای ممکن است این نگرانی را به همراه داشته باشد که حالا هکرها و کلاهبرداران نیز روی هر ابزار یا اقدامات امنیتی که در این‌جا توصیه می‌شود تمرکز می‌کنند. این درست است، اما شما باید هشیار باشید. بلاکچین دست‌مان را برای انتخاب‌های مختلف باز می‌گذارد. همان‌طور که دادسن می‌نویسد: «اگر هوشیارانه عمل کنید، پیشرفت خواهید کرد.»

هفت نکته‌ی امنیتی ارزهای دیجیتال

۱- بردارهای حمله را بشناسید

دشمن را شناسایی کنید. مراقب «حمله مرد میانی» یا در واقع کسانی که سعی دارند بین شما و مقصدتان قرار گیرند باشید.

سایت‌های کلاهبردار یا وبسایت‌های جعلی که خود را به شکل سایت‌های معتبر جا می‌زنند، این روزها یاد گرفته‌اند چطور کاملا ایمن و عادی به نظر بیایند. URL‌ها را دوبار بررسی کنید. با این حال بهتر است سایت‌های رمزنگاری‌شده‌ی خودتان را بوکمارک کنید و همیشه از همان بوکمارک‌ها استفاده کنید تا نیاز نباشد دوباره آدرس‌ها را بررسی کنید. MetaMask می‌تواند کلون‌ها یا آدرس‌های شبیه‌سازی شده‌ی MyEtherWallet را برای‌تان در لیست‌سیاه قرار دهد.

دانلود نرم‌افزارها را تأیید کنید و اجازه ندهید هر نرم‌افزاری در سیستم‌تان نصب شود. نسخه‌های قدیمی سیستم‌عامل Tails دیگر مناسب نیستند، از نسخه‌های جدید آن استفاده کنید. حمله‌ی مرد میانی حتی ممکن است واقعی باشد: فردی به خاطر اینکه گذرواژه‌ی بازیابی رمزارزش را به یک فروشنده کلاهبردار در ای‌بی (ebay) داد، همه‌ی پس‌انداز زندگی اش را از دست داد. بنابراین همیشه کیف‌پول را مستقیما از سازنده‌ی آن بخرید. حال فرض کنیم URLها را بررسی کرده‌اید و همه‌ی آنها درست و معتبر هستند. اما از کجا می‌دانید کسی وای‌فای شما را هک نکرده است و با جعل‌کردن DNS تان، شما را به IPهای متفاوت هدایت نکرده است؟ محاسبات ایمنی دقیقا مانند شطرنج است. همیشه باید فرض کنید حریف‌تان از شما باهوش‌تر است.

۲- رمز عبورهای قدرتمند انتخاب کنید

هرگز برای رمز عبور از تاریخ تولد، آدرس خیابان، متن ترانه‌ی موردعلاقه و مشابه آنها استفاده نکنید. حتی اگر از حروف درهم و برهم در صفحه کلید استفاده کنید، باز هم ممکن است لو برود؛ چرا که ابزارهای قفل‌شکن می‌توانند در هر ثانیه ۳۵۰ میلیارد رمز را حدس بزنند. از یک تولیدکننده‌ی رمز عبور تصادفی برای ایجاد یک عبارت رمزی قوی استفاده کنید یا یک کیف‌پول سخت‌افزاریخریداری کنید که کلیدها و امضاهای قدرتمند برای شما ایجاد کند. بهتر است از رمزعبورهای چندگانه استفاده کنید. کیف‌پول‌های با چندامضا مانند Gnosis’ به کلیدهای متعددی برای تأیید و اعتبارسنجی معاملات نیاز دارند. از کد احراز هویت دو مرحله‌ای نیز برای ایمیل، مبادلات و نظایر آنها استفاده کنید. منتظر ماندن برای دریافت پیامک ممکن است آزاردهنده باشد، اما این شیوه تأیید دو مرحله‌ای از امنیت بالاتری نسبت به سایر شیوه‌ها برخوردار است

۳- ار فضای ذخیره‌سازی آفلاین (سرد) استفاده کنید

یکی از مهم‌ترین اقدامات امنیتی که باید به آن توجه کنید این است که بخش اعظم دارایی رمز‌نگاری‌شده‌تان را به صورت سرد (یعنی به صورت ایرگپ و آفلاین) نگهداری کنید. فقط مقداری از آن را در صرافی و کیف‌پول‌های آنلاین نگه‌دارید که از دست رفتن آن زیان چندانی برای‌تان نداشته باشد. همچنین با خارج کردن کارت شبکه از کامپیوتر شخصی یا لپ‌تاپ‌تان می‌توانید یک کامپیوتر ایرگپ ایجاد کنید و سیستم‌عامل Tails را که به صورت آفلاین است روی آن اجرا کنید. می‌توانید یک کیف‌پول سخت‌افزاری بخرید. هنگامی که در حال تولید عبارت seed (عبارت رمز عبور) هستید، کیف‌پول سخت‌افزاری‌تان را به یک پریز در دیوار وصل کنید تا حتی‌الامکان سرد (آفلاین) بماند. اگر باز هم آرامش ندارید، میکروفن و دوربین لپ‌تاپ‌تان را هم بپوشانید و هر گونه دستگاه الکترونیکی را از اتاق خارج کنید!

۴- همه چیز را آزمایش کنید

برای تمرین بهتر است ابتدا با بخش کوچکی از دارایی‌تان در یک شبکه‌ی آزمایشی شروع کنید. هرگز آدرس‌ها را به صورت دستی تایپ نکنید. اگر فکر می‌کنید خیلی افراطی است، بد نیست بدانید تا کنون بیش از ۱۲۰۰۰ اتریوم فقط به دلیل اشتباهات تایپی برای همیشه از دست رفته است. به جای تایپ دستی از روش‌هایی مانند  کپی و چسباندن، سرویس Ethereum Name Service یا اسکن کد QR استفاده کنید. مطمئن شوید اپلیکیشن اسکن‌تان ایمن است. identicon آدرس مقصد را دوبار بررسی کنید تا آواتار اشتباهی را انتخاب نکرده باشید. قبل از انتقال هر دارایی دیجیتال به کیف‌پول سخت‌افزاری‌تان، عبارت seed را آزمایش کنید. اگر در حال ایجاد یک کامپیوتر ایرگپ هستید قبل و بعد از بارگیری داده‌ها روی کارت حافظه، چک‌سام کدگذاری‌شده با الگوریتم MD5 (MD5 checksum) را ثبت و دوباره بررسی کنید. (چک‌سام‌های کدگذاری‌شده برای بررسی صحت و سقم اطلاعات در مقصد به کار می‌روند.)

۵- رمز عبورهای‌تان را در دستگاه‌ها و مکان‌های مختلفی ذخیره کنید

یک عبارت seed استاندارد Bip39 یک رشته‌ی ۲۴ کلمه‌ای نادر است که می‌توانید از آن یک کلید خصوصی ایجاد کنید. از این seed تا جایی که می‌توانید مراقبت کنید. اگر آن را روی کاغذ می‌نویسید دوتا از آن بنویسید و در مکان‌های جداگانه نگهداری کنید. کارت حافظه نیز گزینه‌ی خوبی است، اما به ندرت تا ۵ سال دوام می‌آورد و ممکن است به راحتی با پالس الکترومغناطیسی پاک شود. برای اطمینان از هر دو روش آنالوگ و دیجیتال استفاده کنید. دیده شده است که برخی افراد عبارت seed را روی فولاد می‌کوبند. هر قطعه از seed را در یک جای مطمئن و جداگانه ذخیره کنید. یادتان باشد مراحل را به دقت ثبت کنید تا بعدا خودتان یا وارث‌تان بتوانید seed را دوباره بسازید.

۶- به «انکار موجه» پایبند بمانید

انکار موجه (plausible deniability) در حوزه‌ی رمزنگاری به معنای توانایی پنهان داشتن اطلاعات خاص است. هرگز درباره‌ی دارایی‌های‌تان با کسی صحبت نکنید و در رسانه‌های اجتماعی درباره‌ی صرافی‌هایی که در آن همه‌ی دارایی‌های رمزنگاری‌تان را نگهداری می‌کنید چیزی نگویید. دارایی‌های رمزنگاری را فقط به صورت آنلاین نگهداری نکنید. شما می‌توانید حساب‌های کاربری‌تان را تحت مسیرهای HD متفاوتی در کیف‌پول‌های سخت‌افزاری خودتان پنهان کنید تا کسی نتواند به آنها دسترسی یابد. همچنین، از طریق توزیع دارایی‌های‌تان در کیف‌پول‌های مختلف خطر افشا شدن آنها را به حداقل برسانید.

۷- با ارتقای سطح دقت‌تان به اکوسیستم کمک کنید

دادسن این گیت‌بوک را با معرفی چهار سطح متفاوت از تنظیمات کیف‌پول به پایان می‌رساند. کسی که به سطح چهارم رسیده است دقیق‌ترین کاربر است. این تصمیم شماست که تا چه حد می‌خواهید دقیق باشید. اما به یاد داشته باشید: انتخاب‌های امنیتی شما نه تنها بر خودتان، که بر اکوسیستم هم تأثیر می‌گذارد. اگر از سیستم احراز هویت دو مرحله‌ای استفاده نکنید و کسی به ایمیل‌تان دسترسی پیدا کند (به عنوان مثال اگر از کامپیوتر کافی‌نت یا هر جای دیگری استفاده کرده باشید و فراموش کرده باشید جیمیل‌تان را ببندید)، اگر کسی به شبکه‌ی خصوصی شما دسترسی پیدا کنید خودتان مقصر هستید. بنابراین سعی کنید سطح‌تان را ارتقا دهید. کیف‌پول‌های سخت‌افزاری، سیستم‌عامل آفلاین Tails و امضای چندگانه را امتحان کنید. درباره‌ی فضای ذخیره‌سازی آفلاین مانند کیف‌پول سخت‌افزاری با دوستان خود صحبت کنید. با شناسایی و نشانه‌گذاری سایت‌های کلاهبردار و حساب‌های جعلی به جامعه کمک کنید. نکات حرفه‌ای دادسن هدیه‌ای به اکوسیستم هستند و ما نیز با انتشار آنها می‌توانیم سهمی در کمک به اکوسیستم داشته باشیم.

منبع: consensys

اخیرا فاز دوم پیش فروش توکن پیام‌رسان تلگرام برگزار شده است. دولت ایران چندان از این رویداد استقبال نمی کند.

سرویس پیام‌رسان تلگرام، به شدت در میان کاربران ایرانی محبوب و فراگیر است. ضرورت محدودسازی این اپلیکیشن مدتهاست که در ایران مطرح شده است.

در جریان ناآرامی های اخیر دولت ایران اپلیکیشن تلگرام را فیلتر کرد، چرا که گفته می شد تلگرام در تشکیل یک زنجیره ادامه دار از اعتراضات نقش موثری داشته است. پس از ماجرای اعتراضات خیابانی اخیر در ایران، زمزمه های فیلترینگ تلگرام اوج گرفت.

پیش فروش توکن تلگرام، ۱.۷ میلیارد دلار سرمایه جذب کرده است. هدف از برگزاری این پیش فروش، جذب سرمایه به منظور توسعه یک اکوسیستم مبتنی بر بلاک چین تمام و کمال می باشد. ظاهرا این عرضه اولیه، پایان داستان تلگرام در ایران است.

اخیرا شایعات بسیاری مبنی بر مسدود سازی این پیام‌رسان محبوب گسترش یافته است. به نقل از خبرگزاری آمریکایی Al-Monitor؛ مقامات دولتی بسیاری ضمن تایید این شایعات، موافقت خود را با فیلترینگ تلگرام در ایران اعلام کرده، و در خواست خود را علنی ساخته اند.

حسن فیروزآبادی، در مقام دبیر شورای عالی فضای مجازی ادعا کرده که شرکت تلگرام با بخش خصوصی دولت ایران دشمنی دارد. او در مورد ارز دیجیتال آتی تلگرام هشدار داده و می گوید دولت نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد. زیرا اقتصاد داخلی کشور با ورود این ارز تضعیف و مختل خواهد شد.

فیروزآبادی طی یک مصاحبه در تلویزیون ملی می گوید:

پیام رسان تلگرام تنها در ایران است که بیشترین کاربر را دارد و از انحصار برخوردار است.

او در ادامه می گوید:

تلگرام رسما اعلام کرده که می‌خواهد سکوی پیام رسان را تبدیل به سکوی اقتصادی کند، و این ارز ملی ایران را تضعیف خواهد کرد.

به اعتقاد حسن فیروزآبادی ارز دیجیتال تلگرام برای ارز ملی ایران یک تهدید جدی است و دولت نمی تواند با ورود آن به کشور موافقت کند. او در ادامه صحبت های خود به این موضوع اشاره کرد که در این مدت چیزی حدود ۵۰ میلیارد دلار ارز از کشور خارج شده است.

با این حال، پیشنهاد مطرح شده مبنی بر مسدود سازی تلگرام، به یک اتفاق نظر همگانی در دولت نرسیده و تمام مقامات دولتی در ایران با آن موافق نیستند.

دولت معتدل رییس جمهور حسن روحانی، در دیدار با جمعی از مدیران ارشد کشوری، درخصوص احتمال فیلتر تلگرام مخالفت خود را اعلام کرده و می گوید:

بنای نظام بر رفع انحصار از فضای پیام رسان‌ها بوده است نه فیلتر و بستن فضای مجازی.

شایان ذکر است که ایران نیز مشغول بررسی و تحقیق درباره فناوری بلاک چین بوده و قصد دارد در راستای دور زدن تحریم های اقتصادی بین المللی برای کشور یک ارز دیجیتال ملی بسازد. پیش از این، ایران نسبت به بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال غیر متمرکز چراغ سبز نشان داده بود، این در حالی است که طی چند ماه اخیر دولت ایران در تصمیم خود تجدید نظر کرده است.

منبع: ccn

دادستانی کره جنوبی از دستگیری مدیرعامل یک صرافی ارزهای دیجیتالی در این کشور خبر داد. این صرافی که با عنوان «کوین نست» فعالیت می‌کند با چندین عنوان اتهام مواجه است.

به گفته دادستانی کره جنوبی، «کیم ایک هوان» و یکی از اعضای اجرایی ارشد این صرافی به اتهام کلاه‌برداری و اختلاس بازداشت‌ شده‌اند. دادستانی در مورد اتهام آنها اعلام کرده است که، هوان و همدست‌های وی اقدام به انتقال پول‌ها از حساب کاربران به‌حساب خود می‌کرده‌اند. دادستان این کشور همچنین اعلام کرد که یک صرافی دیگر نیز تحت نظر است.

این دستگیری پس‌ازآن انجام شد که ماه گذشته سه صرافی در بخش یئودو (Yeouido) مورد ظن مسئولین دادستانی در کره جنوبی قرار گرفتند. یئودو را می‌توان مشابه وال استریت در آمریکا دانست.

با انتشار این خبر، می‌توان گفت که در چند ماه اخیر، دولت کره جنوبی رویکردهای جدی‌تری را نسبت به حوزه ارزهای دیجیتال اتخاذ نموده است که می‌توان برخی از آنها را مثبت و تعدادی را منفی به‌حساب آورد. «کاخ آبی» کره یا همان کاخ ریاست جمهوری این کشور، چند پیش اعلام کرده بود که به دنبال شفافیت بیشتر در حوزه ارزهای دیجیتال است تا به این وسیله بتوان فعالیت‌های غیرقانونی را از این بخش پاک نمود.

به عقیده دولت‌مردان این کشور شفافیت بیشتر در صدر فهرست اولویت‌های کره قرار دارد و این امر تنها با پیروی از چهارچوب‌های مشخص‌شده امکان‌پذیر است.

ژانویه سال جاری، دولت کره، دستور داد تا اقدامات محتاطانه بیشتری را در رابطه با صرافی‌های ارزهای دیجیتالی به اجرا دربیاورند.

کوین نست پنجمین صرافی بزرگ از حیث حجم معاملات در کره جنوبی بود. آسیا و به‌ویژه کره جنوبی به‌تازگی به یکی از بزرگ‌ترین مراکز ارزهای دیجیتالی در دنیا تبدیل‌شده است. غول نرم‌افزارهای پیامرسان در کره جنوبی با عنوان «کاکائو» و «لاین» یکی از بزرگ‌ترین نرم‌افزارهای اجتماعی در آسیا به دنبال استفاده از بلاک چین در برنامه‌های خود هستند.

روش‌های متعددی برای کسب درآمد از فضای ارزهای دیجیتال وجود دارد. سرمایه گذاری‌های بلند مدت، معاملات روزانه، مشاوره و … همه روش‌هایی برای کسب سود از این حوزه هستند. برای سرمایه گذاران، ارزهای دیجیتالی وجود دارند که وقتی خواب هستید علاوه بر رشد قیمت احتمالی، به دارایی‌های شما می‌افزایند. در این پست سه ارز دیجیتال را که این ویژگی را دارند به شما معرفی می‌کنیم. با این جمله زیبا از وارن بافت شروع می‌کنیم.

«اگر راهی برای پول درآوردن در هنگام خواب پیدا نکنید، باید آنقدر کار کنید تا بمیرید.»

۱- NEO

با خواندن این مقاله می‌توانید به صورت کامل با بلاک چین نئو آشنا شوید. اما به طور خلاصه نئو قابل استخراج نیست و از الگوریتمی شبیه به اثبات سهام به نام dBFT بهره می‌برد.

در شبکه نئو دو نوع توکن یا واحد ارزی وجود دارد، NEO و GAS.

واحد ارزی NEO برای حفظ شبکه و GAS برای پرداخت هزینه‌های شبکه و ساخت قراردادهای هوشمند کاربرد دارد. به دارندگان NEO در کیف پول‌های رسمی نئو که در این مقاله معرفی کرده‌ایم و یا صرافی بایننس، به طور مرتب GAS تعلق می‌گیرد. تعداد واحدهای NEO و GAS هر دو محدود است، از این رو در آینده در صورت کاربردی شدن شبکه نئو، احتمال افزایش قیمت زیاد است.

پس شما علاوه بر سرمایه گذاری در NEO، هر روز مقداری توکن GAS دریافت می‌کنید. برای اطلاع از مقدار دریافتی GAS به این ماشین حساب مراجعه فرمایید.

توجه: حداقل مقدار قابل ذخیره نئو در کیف پول های رسمی واحد ۱ است اما صرافی‌ها از واحدهای اعشاری نئو پشتیبانی می‌کنند. به عنوان مثال اگر شما ۱.۵ نئو داشته باشید، تنها قادر به خارج کردن ۱ نئو از صرافی به کیف پول رسمی خواهید بود و ۰.۵ نئوی باقی‌ مانده در صرافی می‌ماند. از این رو می‌توانید نئو را به میزان مناسب و بدون اعشار خریداری کنید تا هنگام خارج کردن از صرافی با مشکل مواجه نشوید و یا اینکه نئوهای خود را در صرافی‌هایی مانند بایننس که از GAS پشتیبانی می‌کنند نگهداری کنید.

۲- اتریوم (به زودی)

توسعه‌دهندگان اتریوم به شدت در حال کار بر روی سیستم Casper هستند تا اتریوم را از شر استخراج پرهزینه و بدون آینده خلاص کنند. ویتالیک بوترین، خالق جوان اتریوم در تمام نشست‌های اخیرش خبرهای امیدوار کننده‌ای از الگوریتم اثبات سهام ارائه کرده است و به تسریع کار تاکید دارد.

با توجه به اخبار اخیر شرکت بیت مین مبنی بر رونمایی از دستگاه‌های ASIC اتریوم که باعث انحصاری شدن استخراج این ارز برای ثروتمندان خواهد شد، به نظر می‌رسد که تا پایان سال جاری میلادی شاهد فعالیت اثبات سهام اتریوم باشیم. جزئیات زیادی از سیستم کاسپر اتریوم در دست نیست. فعلا فقط همانقدر می‌دانیم که شما در سیستم جدید با خرید اتریوم و اختصاص آن به شبکه، نسبت به مقدار دارایی‌تان، در ایجاد بلاک نقش خواهید داشت.

۳- ویوز

ویوز پلتفرمی مبتنی بر بلاک چین و دارای قراردادهای هوشمند است که به منظور تسهیل ایجاد توکن، تبادلات ارزهای دیجیتال و راه اندازی ICOها توسعه داده شده است. ویوز دارای یک صرافی غیرمتمرکز پیشرفته‌ هم هست. ویوز از نوعی الگوریتم اثبات سهام پیشرفته به نام لیزینگ (Leasing) بهره می‌برد.

در ویوز به دو صورت می‌توان با حفظ شبکه پاداش دریافت کرد.

۱- سوپرنود شوید: برای تبدیل شدن به سوپر نود در ویوز باید دارای یک سری شرایط خاص باشید که یکی از آن‌‌ها داشتن حداقل ۱۰,۰۰۰ واحد ویوز است. طبیعتا سوپرنودها ازشرایط ویژه‌ای در شبکه برخوردار خواهند شد.

۲- نود معمولی باشید: در این روش شما دارایی‌های خودتان را به آدرس‌های سوپر نود تایید شده توسط ویوز ارسال می‌کنید و هر سال حدود ۵ درصد به واحدهای ویوزی که اختصاص داده اید، افزوده می‌شود. شما می‌توانید هر زمان که مایل باشید این فرایند را متوقف کنید و دارایی‌هایتان را پس بگیرید.

آموزش لیزینگ در ویوز

ابتدا باید بدانید که نسبت به دارایی‌تان چه میزان سود خواهید برد. پس به ماشین حساب این صفحه مراجعه کنید. برای مثال در صورت اختصاص یک ساله ۱۰۰۰ واحد ویوز، پس از یک سال ۲۱ واحد ویوز به دارایی شما افزوده می‌شود.

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

پس از این کار باید در کیف پول رسمی ویوز حساب بسازید. کیف پول رسمی ویوز در دو نوع آنلاین و نصبی وجود دارد. برای راحتی کار ما در این آموزش از کیف پول آنلاین این پلتفرم استفاده می‌کنیم. برای ایجاد حساب در کیف پول رسم یا آنلاین ویوز به این صفحه مراجعه فرمایید.

در صفحه بازشده برای ساخت حساب روی create a new account کلیک کنید.

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

در صفحه جدید ابتدا یک آواتار به دلخواه انتخاب کنید. یک کلمه عبور امن وارد کنید. کلمه عبور را دوباره وارد کنید و روی continue کلیک کنید.

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

حتما از کیف پول خود بک آپ تهیه کنید. با تهیه بک آپ با فراموشی رمزعبور خود می‌توانید دوباره کیف پول خود و مبالغتان را بازیابی کنید. در فرایند بک آپ ویوز به شما ۱۵ کلمه نمایش داده خواهد شد. این کلمات را در مکان‌های امن یادداشت کنید.

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

پس از بک آپ وارد کیف پول می‌شوید که البته یک صرافی غیرمتمرکز هم هست. در قسمت Assets روی YourAddress کلیک کنید تا آدرس کیف پول ویوز به شما نمایش داده شود. از صرافی‌هایی مانند بایننس به میزان نیاز ویوز بخرید و از طریق آدرسی که دریافت کردید به این کیف پول ویوزها را منتقل کنید. حالا برای اختصاص دارایی‌تان برای امنیت شبکه وارد بخش Leasing شوید.

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

حالا از بخش سمت چپ صفحه روی Start Lease کلیک کنید.

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

صفحه ای مانند عکس زیر باز می‌شود:

برای مشاهده سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید

۱- میزان دارایی ویوزهای شما را نمایش می‌دهد.

۲- باید آدرس یکی از سوپرنودهای مورد تایید ویوز را وارد کنید. برای مشاهده سوپر نودهای مورد تایید بهاین صفحه مراجعه فرمایید.

۳- مقدار ویوزی را که مایل به اختصاص هستید را وارد کنید. سپس روی Start Lease کلیک کنید.

ارزهای دیجیتال بسیار زیادی مانند کاردانو (به زودی)، پیواکس، ناو کوین، استیرز و … مبتنی بر اثبات سهام هستند که در صورت استقبال شما از این مطلب، در روزهای آتی دوباره به معرفی و آموزش برخی از آن‌ها خواهیم پرداخت.

نکات مهم

۱- توجه داشته باشید که سود دریافتی از ارزهای مبتنی بر اثبات سهام زیاد نیست و فقط سودی ناچیز روی سود احتمالی سرمایه گذاری شماست. از این رو حتما ابتدا از اینکه این ارزها برای سرمایه‌گذاری مناسب هستند یا خیر اطمینان جاصل کنید.

۲- احتمال کم و زیاد شدن سود نسبت به وضعیت شبکه‌ وجود دارد.

۳- تمام مطالب بیان شده بر اساس مستندات بوده و ما در این مقاله هیچگونه پیشنهاد خریدی ارائه نکرده ایم.

نتایج به دست آمده از یک مطالعه اخیر در ژاپن نشان می دهد که ۱۴ درصد از کارمندان مرد بین ۲۵ الی ۳۰ سال، در حوزه ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری می کنند.

روز گذشته مجله آنلاین تجاری shin R25، نتایج یک مطالعه اخیر را منتشر کرد که نشان می داد ۱۴ درصد از جامعه کاری مذکر در این کشور، روی ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری می کند.

از ژانویه تا مارس امسال، ۴۷۳۴ مرد از سرتاسر ژاپن در یک نظرسنجی تحت عنوان «پرسشنامه ارزهای دیجیتال» شرکت کردند. بر اساس نتایج به دست آمده، بیش از یک چهارم شرکت کنندگانی که ارز دیجیتال داشتند گفته بودند این اولین باری است که سرمایه گذاری می کنند، و تجربه قبلی نداشتند.

شرکت کنندگانی که ارز دیجیتال داشتند، اهداف مختلفی را برای ورود به بازار ارزهای دیجیتال عنوان کرده اند. ۹۲ درصد گفته اند که با هدف سرمایه گذاری بلند مدت وارد این بازار شده اند، ۳۷.۴ درصد به دلیل «گرایشات زیاد این حوزه»، و ۱۹.۹ درصد به خاطر «آشنایی و توصیه رسانه ها».

با توجه به ارزش دارایی شرکت کنندگان، ۳۴.۵ درصد از آمار موجود کمتر از ۵۰۰۰۰ ین (حدود ۴۶۹ دلار) ارز دیجیتال دارند. در این میان، تنها ۱۰.۲ درصد از افراد ۱ میلیون ین یا بیشتر ( معادل ۹۳۶۰ دلار یا بیشتر) ارز دیجیتال داشتند.

اکثر شرکت کنندگان، یعنی در حدود ۲۴.۳ درصد از آن ها، دارایی دیجیتالی که داشتند را بین ماه های اکتبر و دسامبر سال ۲۰۱۷ خریده بودند. در این حین ۱۵ درصد از افراد در زمان «افت شدید قیمت ها» در ۲۰۱۸ یا بعد از آن خرید کرده بودند.

۴۷.۱ درصد از شرکت کنندگان در پاسخ به این سوال که برنامه آینده آنها برای سرمایه گذاری در حوزه ارزهای دیجیتال چیست، گفته بوند که قصد دارند به طور فعال در این حوزه سرمایه گذاری کنند. نظر ۳۵.۴ درصد از افراد هم این بود که این نوع از سرمایه گذاری را کنار گذاشته و ادامه ندهند.

جوزف یانگ، خبرنگار کوین تلگراف در واکنش به نتایج نظرسنجی مذکور، ضمن ابراز تحیر در توییتر آن را «آمار پذیرش بالای ارزهای دیجیتال» در ژاپن خواند و نوشت:

نتایج یک مطالعه نشان داده است که تاکنون ۱۴ درصد از کارمندان ژاپنی رنج سنی ۲۰ سال در حوزه ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری کرده و ارزهای دیجیتالی مثل بیت کوین و اتریوم دارند.

این آمار به طرز شگفت آوری بالا است، من انتظار داشتم این میزان در حدود ۱۰ درصد باشد، حتی در کشوری مثل ژاپن که بازار آن در حوزه ارزهای دیجیتال پیشگام است.

— Joseph Young (@iamjosephyoung) April 4, 2018

در اوایل سال جاری میلادی، صرافی کوین چک در ژاپن هک شد و بخش ارزهای دیجیتال این کشور شاهد یک شک عظیم ۵۳۴ میلیون دلاری در قالب ارز دیجیتال NEM بود. در پسایند این حمله، آژانس خدمات مالی در ژاپن بازرسی صرافی‌های محلی را آغاز کرد و ۱۵ صرافی ثبت نشده در کشور را مورد بررسی قرار داد. در نهایت آژانس مذکور به هفت مورد از این صرافی ها هشدار فرستاد و دو صرافی را موقتا تعلیق کرد.

پیش تر میانگین سنی سرمایه گذاران ارزهای دیجیتال در کره جنوبی ۶۰ اعلام شده بود.

همچنین، چند هفته پیش نتایج یک نظرسنجی نشان داد که بیش از نیمی از جمعیت شهرنشین رومانیفناوری ارز دیجیتال را می‌شناسند، و ۶۰ درصد از گروه سنی زیر ۴۰ سال این فناوری را آینده‌ی روش های پرداختی می دانند.

منبع: cointelegraph

اگر بحث در مورد انتخاب میان «نئو» و اتریوم باشد، کدام مورد، گزینه مناسب‌تر است؟ متأسفانه جواب این سؤال تا چندی پیش برای شخص من نیز مبهم بود؛ برای من به عنوان سرمایه گذار، این بحث بسیار مهم خواهد بود.

از طرف دیگر و از جانب توسعه دهندگان، ارائه جوابی مناسب از اهمیت به مراتب بالاتری نیز برخوردار است.

در بازار ارزهای دیجیتال، هنوز وفاداری به یک برند خاص به وجود نیامده، پس هر پلتفرمی که عملکرد بهتری نسبت به سایرین داشته باشد، قطعاً جایگاه بهتری را نیز از آن خود خواهد کرد.

در این مقاله به بررسی کامل و بی طرفانه تفاوت های میان اتریوم و نئو می پردازیم.

قبل از همه باید اعتراف کنم که بررسی های من در مورد نئو، بسیار عمقی‌تر از بررسی هایم در مورد اتریوم بوده چرا که شناخت اتریوم و راه‌هایی که می‌توان به وسیله آنها درک بهتری از ساختار و عملکرد این ارز پیدا کرد، به‌صورت گسترده‌تری در اختیار همگان قرار دارد که در این مسئله در مورد نئو بسیار کمتر است.

پس قبل از خواندن این مطلب، یک فنجان چای برای خود بریزید و خود را برای چند دقیقه مطالعه دقیق آماده کنید، به شما قول می‌دهم که ارزشش را داشته باشد. صد البته اگر به خاطر حجم مطالب در میانه راه منصرف شوید، کاملاً موجه خواهد بود! اما سعی شده برای راحتی شما، در پایان هر پاراگراف خلاصه ای از آن برای شما درج شود.

بیایید شروع کنیم

اتریوم زودتر پا در این راه گذاشته و به نحوی کاری انقلابی را صورت داده است که دنیای ارزهای دیجیتالی را دگرگون نموده. امروزه با قدم نهادن نسخه سوم وب، هر ICO که متولد می‌شود، بر پایه ERC20 اتریوم کار می‌کند. ویتالیک بوترین، خالق اتریوم هم یکی از باهوش‌ترین افراد حال حاضر دنیای امروز ماست.

همچنان که شرکت علی‌بابا به ارزش کل بازار آمازون نزدیک‌تر می‌شود و نرم افزار «وی ********» به نرم‌افزار شماره یک فضای مجازی در چین بدل شده، به این دلیل است که چین با ساز آنها می‌رقصد. سرزمین اژدهای قرمز از این تکنولوژی‌های بومی استفاده می‌کند و در مورد اینکه در آمریکا چه می‌گذرد، اهمیتی قائل نیست. سؤال اینجاست که آیا نئو که به عنوان اتریوم چینی از آن یاد می شود، می‌تواند با اتریوم رقابت کند یا اصلاً آیا نیاز به راه انداختن چنین رقابتی دارد؟

درنهایت هم نئو و هم اتریوم به دنبال رسیدن به یک جایگاه یکسان در دنیای ارزهای دیجیتال هستند. هر دو در نظر دارند تا پلتفرم‌های اصلی در اینترنت نسل جدید باشند و جای پای خود را در زمینه ICOها، نرم‌افزارهای غیرمتمرکز و قراردادهای هوشمند، محکم‌تر از دیگری نمایند.

دورنمایی از نئو و اتریوم

با اینکه هر دو این پلتفرم‌ها از بلاک چین مخصوص به خود استفاده می‌کنند که ابزارهای جامعی را برای توسعه دهندگانشان فراهم می‌آورد، اما باید در نظر داشت که در باطن دارای تفاوت‌های نسبتاً چشم گیری هستند. این تفاوت‌ها در دسته بندی‌های زیر قابل برسی اند:

هدف اصلی اتریوم ایجاد یک پلتفرم به منظور ساخت نرم افزارهای غیرمتمرکز است تا به این وسیله بتوان اینترنتی آزادتر، در دسترس تر و مورد اعتماد تری را ایجاد کرد و از آن به‌عنوان نسخه سوم اینترنت یاد می‌کند.

نئو پروژه‌ای است که در نظر دارد تا به‌وسیله بهره گیری از بلاک چین و تعیین هویت دیجیتالی به دیجیتال سازی دارایی‌ها، مدیریت خودکار آنها به وسیله قرار دادهای هوشمند و در نهایت ایجاد یک اقتصاد هوشمند به‌وسیله یک شبکه توزیع‌شده برسد.

کلمات در نوشته‌های بالا دهان‌پرکن به نظر می‌رسند، از همین رو باید کمی موشکافانه‌تر به برسی آنها بپردازیم. در ابتدا باید بدانید که هر دو پلتفرم ویژگی‌های مشترک بسیاری دارند اما وجوه تمایز آنها در قالب برندها بسیار مهم است.

اتریوم: هدف اتریوم تبدیل شدن به پلتفرمی برای نرم افزارهای غیرمتمرکز است که تا به اینجا تا حدود زیادی به اهدافش رسیده. آنها در حال حاضر صاحب بی چون و چرای بازار نرم افزارهای غیرمتمرکزند. در نقشه راهی که منتشر کرده‌اند می‌توان دید که قصد دارند تا کنترل و گزینه‌های بیشتری را پیش روی توسعه دهندگان و نرم افزارهای شان قرار دهند.

نئو: نئو به دنبال توسعه محصولات آینده است. در ژوئن سال ۲۰۱۷، این شرکت تنها نام خود را از «آنت شیرز» به نئو تغییر نداد، بلکه رویکردهای خود را نیز عوض کرده و تمرکز خود را در مورد بازاریابی نیز به‌کلی زیر رو کردند که با موفقیت‌های بسیاری نیز همراه بود. مقصود اصلی نئو، تبدیل شدن به پلتفرم اصلی در زمینه اقتصاد هوشمند است که تا به اینجا در این زمینه موفق بوده.

اگر بخواهیم کوتاه تمام صحبت‌های بالا را خلاصه کنیم باید بگوییم: اتریوم در  حال توسعه در جهتی است که تقاضاهای آینده را پاسخ دهند. نئو اما در جهتی درحال‌توسعه است که بتواند این تقاضاها را پیش‌بینی نماید.

اقتصاد هوشمند چیست؟

عمده تفاوت میان نئو و اتریوم، تمرکز ویژه نئو بر روی اقتصاد هوشمند است. اگر بخواهیم به فهم درستی از نئو برسیم، لازم است تا ابتدا بفهمیم که دلیل اهمیت بالای این تفاوت در چیست.

از یک اقتصاد هوشمند در دیجیتال سازی دارایی‌های فیزیکی استفاده خواهد شد. تمام این دارایی‌هایی که هوشمند سازی شده‌اند بر روی بلاک چین مالکیتشان را در رابطه با مالک اثبات خواهند کرد. این دارایی‌ها قابلیت خرید، معامله و استفاده در قراردادهای هوشمند را دارا هستند.

شاید این عبارت بارها و بارها تکرار شده باشد: از زنجیره‌های عرضه ارائه‌شده تا نرم افزارهای غیرمتمرکز، استفاده از چنین تکنولوژی امکان پذیر است. در ادامه مثال‌هایی واقع‌گرایانه‌تر را برای شما ارائه خواهیم کرد تا به درک درستی از تعاریف و مدل‌های مطرح‌شده برسید. اتریوم نیز بسیاری از قابلیت‌های نئو را پشتیبانی و ارائه می‌کند، اما تفاوت در اهداف این دو پلتفرم باعث شده تا اهمیت آنها بیشتر گردد.

این موضوع از آن جهت پراهمیت است که اقتصاد هوشمند همچنان تحت نظر دولت و قانون گذاری‌های وابسته به دولت باقی خواهند ماند. من به شخصه به دولت‌ها اعتماد ندارم و از این جهت در کنار شما هستم. کتاب ۱۹۸۴ جورج اورول را بارها و بارها خوانده‌ام؛ اما دولت‌ها قرار نیست جایی بروند. در نتیجه برای این که یک پلتفرم ارائه کننده این اقتصاد هوشمند باشد، لازم است تا مباحثی نظیر «طرز تفکرهایی خاص» و «مقاصدی خاص» را در جهت ارائه خط و مشی‌های همسو با قوانین دولتی را تعریف نماید. از آنجایی که شاید اتریوم قابلیت‌های مشابهی را به وسیله زمینه بلاک چین ارائه می‌نماید، اما دانستن این حقیقت که نئو برای این کار توسعه پیدا می‌کند، بسیار حیاتی است.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: اقتصاد نیاز به هوشمند سازی دارد. به منظور وفق پیدا کردن با این مفهوم، به پلتفرمی نیاز است تا صرفاً برای همین کار ایجاد شده باشد.

نئو چه‌کارهایی را برای اماده‌سازی از استفاده از اقتصاد هوشمند انجام داده است؟

نئو به‌طور خاص بنا بر اصول قانونی کار می‌کند و این را یکی از موضوعاتی قرار داده که تاکید گسترده‌ای روی آن دارد. به این منظور چندین اصل ضروری است:

هویت دیجیتالی

پنهان ماندن هویت افراد بسیار مفید و عالی است. از نظر من حفظ حریم شخصی باید در صدر کارهایی باشد که در مورد توسعه تکنولوژیکی انجام می‌گیرد. اما اگر شرکت‌ها و دولت‌ها در حال استفاده از بلاک چین باشند، دارایی‌های خود را دیجیتالی کنند و از قراردادهای هوشمند بهره گیرند، پس نیاز است تا تحت نظارت دولت‌ها باشند، در نتیجه به میان آوردن حرفی از حریم شخصی و پنهان ماندن هویت‌های عبث خواهد بود. پلتفرمی که بخواهد زیر بار چنین قانون گذاری‌هایی برود پس به صورت حتم باید از یک سیستم تعیین هویت دیجیتالی استفاده کند. این سیستم نیز باید به گونه‌ای باشد که بتوان صلاحیت آن را از طریق دیجیتالی تأیید کرد.

سیستم‌های تعیین هویت دیجیتالی دنیای امروز بر پایه سازوکارهایی هستند که PKI یا (Public Key Infrastructure) نامیده می‌شوند و از استانداردهای X.509 استفاده می‌نمایند. این بدان معناست که یک وفاق جهانی برای ایجاد یک سری استانداردها در مورد هویت‌های دیجیتالی در میان است. هدف نئو بهره‌مندی از هویت‌های دیجیتالی همگام با این استانداردها و درنهایت افزایش امنیت‌ها برای استفاده از بلاک چین است. «بوک کیپرها» (دفتردارها)،  در ادامه در مورد آنها بیشتر خواهیم خواند، افرادی با هویت‌های دیجیتالی و نام‌های واقعی هستند. این مسئله در هنگام استفاده و ثبت دارایی‌های دیجیتالی بر روی شبکه به یک اصل اساسی و اجباری بدل خواهد شد.

در میان کسب‌وکارها و پروژه‌هایی نیز ممکن است وجود داشته باشند که تنها با افرادی تعامل داشته باشند که هویت‌هایی دیجیتالی دارند. این امکان وجود دارد که در آینده نئو چنین قابلیتی را برای افراد مهیا نماید.

از مدتی قبل نئو در حال کار با شریکی به نام TheKEY است که به وسیله پلتفرم نئو قادر است تا زمینه‌های تعیین هویت دیجیتالی را مهیا نماید.

این قابلیت در مورد اتریوم: به منظور تعیین هویت‌ها در پلتفرم اتریوم و استفاده از آنها بر روی بلاک چین آن، لازم است تا ابتدا این امر به‌وسیله نرم افزارهای غیرمتمرکز دیگر صورت گیرد. صد البته این مسئله تفاوت چندانی با سازوکار نئو ندارد. نئو به‌صورت شفاف اعلام کرد که قصد دارد تا هویت‌های دیجیتالی و نودهای خود را در یک قالب ارائه نماید.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: دولت‌ها و حکومت‌ها ناشناس ماندن افراد را دوست ندارند. صنایع نیز دلشان نمی‌خواهد باعث خشم دولت‌ها شوند. نئو نیز اگر بخواهد به صورت صنعتی و گسترده‌تر مورداستفاده بگیرد، ناچار است تا هویت‌های دیجیتالی را مورداستفاده قرار دهد.

دارایی‌های دیجیتالی

اگر بخواهید اقتصادی هوشمندی را بر پایه یک قرارداد هوشمند داشته باشد، پس لازم است تا بتوانید دارایی‌های فراتر از پول و ارز را تبادل کنید. در اینجا لازم است تا قادر باشیم دارایی‌هایی مانند یک خانه، ملک یا یک ماشین را به صورت دیجیتالی دربیاوریم. طلا، الماس، اشیای گران قیمت، رایانه‌ها، غذا، البسه و حتی کارت‌های بازی‌ای که مادرها همیشه می‌خواستند که آنها را دور بریزند، همه و همه لازم است تا به صورت دیجیتالی در بیایند. قراردادهای هوشمند زمانی اهمیت می‌یابند که بخواهیم دارایی‌ها را به صورت دیجیتالی در بیاوریم.

این قابلیت در مورد اتریوم: داستان در مورد هویت‌های دیجیتالی اتریوم نیز درست مانند نئو است. اتریوم به صورت کامل می‌تواند دارایی‌های دیجیتالی را ثبت کند اما نیازی به وجود قانون گذاری و پیروی از آنها ندارد. نئو این اطمینان را کاربران خود می‌دهد مجوزهای لازم را در این زمینه را فراهم می‌کند.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: در این مورد مجبور هستید که تمام متن بالا را بخوانید !

شبکه پیچیده نئو

اقتصاد مبحثی پیچیده است چرا که در درون خود بخش‌های مختلفی دارد. پلتفرم نئو نیز با وجود جامعه‌ای بزرگ، پیچیده است. انجام تحقیقات فراوان به‌منظور فهم کامل این پلتفرم و پیچیدگی‌های آن کار بسیار سختی است. اما من این کار را برای شما انجام داده‌ام، پس لازم نیست تا دوباره این کار را بکنید. تصویر زیر را خوب نگاه کنید.

آن چین (OnCahin)

افراد بزرگی مانند «دا هونگ فی» و «اریک ژانگ»، ازجمله بنیان‌گذاران نئو، شرکتی را ایجاد کرده‌اند که آن چین نام دارد. فهم درستی از آن چین به درک بهتر از نئو ختم می‌شود. آن چین و نئو دو شرکت کاملاً متفاوت‌اند که به دلیل اشتراک در برخی منابع با یکدیگر کار می‌کنند. سیستم آن چین با عنوان DNA یا «ساختار شبکه غیرمتمرکز» (Decentralized Network Architecture) شناخته می‌شود که هدف آن کار با دولت و کسب‌وکارهای مختلف در کشور چین است. نئو به صورت بستری برای DNA عمل می‌کند. پس اگر DNA با دولت چین کار کند، دولت چین با نئو کار خواهد کرد.

درنهایت DNA به‌وسیله ساخت و اجرای بلاک چین‌های خصوصی و عمومی برای کسب و کارها مختلف، با دولت و مردم در تعامل است. این بلاک چین‌ها نیز به منظور پیوستن به یک اقتصاد غیرمتمرکز با نئو در تعامل‌اند. کسب‌وکارها نیز می‌توانند از تمام جنبه‌های مفید بلاک چین‌های خصوصی و عمومی بهره گیرند. نئو را به گونه تأمین کننده بلاک چین‌های عمومی و آن چین را تأمین کننده بلاک چین‌های خصوصی در نظر بگیرید. اینجاست که کسب‌وکارها و دولت می‌توانند از جنبه‌های مفید هر دو بلاک چین بهره ببرند.

آن چین پروژه‌ها و شرکای زیادی را دارد که در اکوسیستم DNA همکاری می‌کنند. نگاهی به کارنامه این شرکت خالی از لطف نیست:

یک: این شرکت در سال ۲۰۱۴ ایجادشده؛ پس سابقه‌ای مناسب دارد.

دو: این شرکت اولین چینی بلاک چین بود که به «هایپرلجر» پیوست. هایپرلجر، مجمعی از پروژه‌هاست که به منظور کار بر روی بلاک چین‌های موفق ایجاد شده است.

سه: «لیگان چین» از جمله این شرکت‌هاست که با همکاری بخش چینی مایکروسافت اقدام به ایجاد بستری مناسب برای استفاده از امضاهای دیجیتالی می‌کند.

چهار: این شرکت به عنوان یک شریک راهبردی در چندین پروژه بخش چینی مایکروسافت، همکاری داشته به است.

پنج: این شرکت سابقه همکاری با وزارت اقتصاد، صنعت و تجارت کشور ژاپن را در کارنامه دارد.

شش: بر طبق نظرسنجی مرجع KMPG در فهرست پنجاه شرکت برتر چین در زمینه اقتصاد هوشمند، قرار گرفته است.

هفت: این شرکت سابقه همکاری با علی بابا را در تائیدیِ های ایمیل سرویس «علی کلاد» (سرویس ابری سایت علی بابا» داشته است.

هشت: یکی از بسترهای سرمایه گذاری شرکت «فوسان» که یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های چینی است.

نه: همکاری با دولت‌های محلی چین به منظور تائید هویت‌های دیجیتالی و توسعه آنها.

آن چین به‌تازگی به دنبال توسعه یک ICO با عنوان Ontology است. Ontology از معماری‌ای مشابه نئو استفاده می‌کند با این تفاوت که هدف اصلی آن ایجاد یک شبکه خصوصی و رمزنگاری‌شده است. اهمیت این قابلیت زمانی مشخص می‌شود که نیاز به ایجاد یک شبکه‌ای از داده‌ها داریم که لازم است تا در عین امنیت، خصوصی نیز باشند. چنین سرویسی به افراد این امکان را می‌دهد که چنین اطلاعاتی را قالب بلاک چین به کار گیرند.

برای شخص من نیز سؤال است که چرا نئو، تبلیغات بیشتری را حول محور آن چین انجام نمی‌دهد. تا به اینجا نئو از بسیاری از جهات برتری‌های چشم‌گیری نسبت به اتریوم دارد اما تلفیق آن با آن چین، نئو را تبدیل به پلتفرمی می‌کند که به نمونه شماره یک شرق تبدیل شود.

این قابلیت در مورد اتریوم: نمونه مشابه در مورد اتریوم را می‌توان «انترپرایس اتریوم» دانست. این ورژن از پلتفرم اتریوم که مختص به شرکت‌ها ایجاد شده، یک رابط امن میان شرکت‌ها و دنیای اتریوم را پدید می‌آورد. اچ پی، بی پی، مستر کارت، مایکروسافت، اینتل و … از جمله این مهم‌ترین شرکایی هستند که در میان لیست بلندبالای استفاده‌کنندگان از انترپرایس اتریوم قرار دارند.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: آن چین یکی از شرکت‌هایی است که با نئو فعالیت می‌کند. سابقه بسیار پر بار آنها در بکار گیری بلاک چین در کسب‌وکارهای مختلف به ویژه دولت‌های شرقی را می‌توان از جمله مهم‌ترین ویژگی‌های این شرکت دانست. آن چین یکی از مهم‌ترین بخش‌هایی است که به پتانسیل‌های نئو جامه عمل پوشانده است.

NEOX

NEOX یک نسخه از دسترسی سریع نئو است که تعاملات بین بلاک چین‌های مختلف و بلاک چین نئو را پدید می‌آورد. به وسیله NEOX می‌توان بدون نیاز به هیچ صرافی‌ای، توکن ها را انتقال داد. به این وسیله علاوه بر ارزهای دیجیتالی و توکن ها، می‌توان قراردادهای هوشمند را نیز در بلاک چین‌های دیگر استفاده نمود.

NEOX از این جهت دارای اهمیت است که به شرکا و کاربران این امکان را می‌دهد که در میان بلاک چین‌های خصوصی و عمومی که توسط آن چین یا نئو به وجود آمده‌اند، تعامل داشته باشند. با افزایش توسعه در زمینه قراردادهای هوشمند، شاهد نقش پر رنگ‌تر NEOX نیز خواهیم بود.

این قابلیت در مورد اتریوم: اتریوم نیز قابلیتی مشابه را داراست اما تنها یک‌بار موفق به انجام آن شده است. نئو اما در طرف دیگر تا به حال چنین کاری را انجام نداده. لازم به ذکر است که اتریوم به‌منظور چنین کاری، به نرم‌افزارهای خارجی نیاز خواهد داشت.

شهر صهیون یا City of Zion

شهر صیون – City of Zion یا CoZ، جامعه‌ای متن‌باز و مستقل برای توسعه‌دهندگان است، مترجم‌ها و طراحانی است که قصد بر بهتر کردن نئو دارند. این مجمع دارای بودجه مستقلی است که از جانب نئو تأمین می‌شود و در راستای پروژه‌های ناب و توسعه آنها خرج می‌شود. از فعالیت‌های این مجمع می‌توان به ساخت کیف پول NeoN، اسکنر بلاک‌های نئو، ترجمه مقالات مختلف در حوزه نئو و توسعه پلتفرم NEX اشاره کرد. این مجمع به‌تازگی جایزه دویست و هفتاد هزار دلاری‌ای را به منظور ایجاد نرم‌افزارهای غیرمتمرکز دریافت نمود. دارا بودن شبکه‌ای مانند CoZ یکی از نقاط قوت نئو به حساب می‌آید.

این قابلیت در مورد اتریوم: مقایسه‌ای مناسب برای این ویژگی در شبکه اتریوم وجود ندارد.

NEX

نکس یکی از ICOهایی است که توسط CoZ توسعه‌یافته و راه کاری برای پرداخت‌های مختلف در صرافی‌های غیرمتمرکز نئو ارائه می‌کند. نکس به وسیله NEOX با نئو در تعامل است.

به‌منظور تفاوت در مدل توکن ها، میزان مانده حساب‌ها و عملکرد قراردادهای هوشمند، نئو می‌بایست راه‌کاری را به کار ببرد که به وسیله آن بتواند از صرافی‌های غیرمتمرکز بهره‌مند شود؛ نکس چنین راهکاری است.

این قابلیت در مورد اتریوم: توکن های ERC20، رابط مناسبی برای تعامل و انجام تراکنش‌ها در یک صرافی غیرمتمرکزند.

ProjectICO

یکی از شرکت‌های همه‌فن‌حریف درزمینه ICOها که از ابتدای بحث ایده پردازی تا عرضه ICOها را پشتیبانی و برنامه ریزی می‌کند ProjectICO است. این شرکت اخیراً تصمیم گرفته تا رویکردهای خود را از اتریوم به سمت نئو تغییر دهد.

این قابلیت در مورد اتریوم: توکن هاب، پروژه‌ای مشابه در مورد اتریوم است.

بخش چینی مایکروسافت

نئو و مایکروسافت به تازگی یک رقابت بین توسعه دهندگان ایجاد کرده‌اند که جایزه آن چیزی در حدود ۴۹۰ هزار دلار است.

این قابلیت در مورد اتریوم: اتریوم رابطه‌ای بسیار محکم و قوی با کسب و کارها و شرکت‌های بزرگ دارد و از این جهت نئو راه درازی را در پیش روی خود می‌بیند.

ICOها و نرم‌افزارهای غیرمتمرکز

این دو را می‌توان پی و مهره هر پلتفرمی دانست. نئو از این حیث تنها یک ICO با عنوان RedPulse و یک نرم افزار غیرمتمرکز با عنوان AdEX دارد. با این حال و با توجه به برنامه‌های آتی این شرکت از یک طرف و به روز رسانی اخیر آن که امکان استفاده از قراردادهای هوشمند نئو را در قالب اینترفیس وب‌سایت ها می‌دهد، پیش بینی می‌شود که این آمار بیش از پیش افزایش یابد.

این قابلیت در مورد اتریوم: اتریوم در این رابطه حرفی را برای دیگر رقبا باقی نمی‌گذارد. اتریوم را می‌توان قلب تپنده ICOها و نرم افزارهای غیرمتمرکز دانست.

خلاصه‌ای ازآنچه تابه‌حال گفته‌شده

امیدواریم که تا به اینجا به فهم درستی از تفاوت در اهداف هر دو پلتفرم رسیده و دورنمایی کلی نیز از شبکه نئو و برتری‌های آنها نسبت به اتریوم به‌دست آورده باشید. فهم درستی از شبکه نئو از آن جهت حائز اهمیت است که این شبکه چیزی فراتر از یک بلاک چین عمومی است چرا که می‌تواند در تعامل به آن چین قرار گیرد که خود بر پایه بلاک چین‌های خصوصی کار می‌کند و کسب و کار محور است و همه اینها به‌اضافه نرم‌افزارهای غیرمتمرکزی که در آینده ایجاد خواهند شد می‌توانند باعث تبدیل‌شدن اقتصاد سنتی به یک اقتصاد کاملاً هوشمند گردد.

تفاوت‌های اساسی اتریوم و نئو

پروتکل

اتریوم به مانند بیت کوین از سازوکاری با عنوان «اثبات کار» بهره می‌برد. بر اساس این سازوکار هر واحد پردازشی می‌بایست به منظور تائید حق خود مبنی بر تائید یک تراکنش، اقدام به حل یک مسئله ریاضی نماید. دو مورد از اشکالات این روش، ریسک حملات پنجاه‌ویک درصدی و مصرف انرژی بسیار بالای آن است. به همین دلیل انتظار می‌رود که روش اثبات کار به‌زودی با روشی دیگر با نام «اثبات سهام» جایگزین شود.

در روش اثبات کار، رایانه‌هایی که وظیفه تائید تراکنش‌ها را بر عهده دارند به نسبت قدرت پردازشی که در سیستم به اشتراک می‌گذارند، پاداش دریافت می‌کنند. در روش اثبات سهام از توکن های سهامداران استفاده می‌شود. بر همین اساس آن دسته از افرادی که توکن در اختیاردارند می‌توانند آنها را ذخیره کنند و پس از تائید تراکنش، بر پایه نسبتی از توکن هایی که در اختیاردارند پاداش بگیرند. در اثبات کار، اگر شما پنج درصد قدرت پردازشی را داشته باشید، می‌توانید پنج درصد از پاداش یک بلاک را نیز بردارید. در روش اثبات سهام اما پنج درصد پاداش تنها از طریق تصاحب پنج درصد از کل توکن ها امکان‌پذیر است.

اثبات سهام به نوعی یک راه حل برای روش اثبات کار و مصرف بسیار بالای انرژی آن به کار می‌رود و این کار بدون به خطر انداخت ریسک‌های امنیتی صورت می‌پذیرد. حتی به عقیده من استفاده از روش اثبات سهام می‌تواند باعث ارتقای امنیت یک بلاک چین نیز بشود. در روش فعلی اثبات کار در پلتفرم اتریوم نیاز است تا به جهت حل مسائل پیچیده‌تر، رایانه نیز ارتقا یابند و با افزایش میزان قدرت رایانه‌ها، میزان انرژی مصرفی آنها نیز بالاتر خواهد رفت. این در حالی است که با پروتکل اثبات سهام، خبری از ارتقای سطح پردازشی رایانه‌ها نیست. در حال حاضر این امکان وجود دارد که بتوان به وسیله خریداری و به‌کارگیری سخت افزارهای قوی، حملاتی ۵۱ درصدی را ترتیب داد. این پایان ماجرا نیست و با نیروی پردازشی کافی حتی امکان حمله به پلتفرم‌های دیگر نیز مهیاست.

در نقطه مقابل، با روش اثبات سهام، هرگونه حرکات مشکوک می‌تواند به از دست رفتن سکه‌ها و سرمایه‌های گرو گذاشته‌شده منتهی شود. در اینجا اگر شما ۵۱ درصد کل توکن ها را داشته باشید، بلافاصله سرمایه‌های خود را از دست می‌دهید. به علاوه بهایی که هر کس برای خرید پنجاه و یک درصد توکن ها پرداخت می‌کند، مساوی است. این در حالی است که خرید پنجاه و یک درصد کل توان پردازشی شبکه می‌تواند توسط فاکتورهایی از جمله خرید عمده سخت‌افزار یا تخفیف در خرید و یا حتی برق ارزان‌تر، متغیر خواهد بود.

نئو از پروتکل (Delegated Byzantine Fault Tolerance) به معنای «نماینده تخریب خطای بیزانس» یا به اختصار DBFT استفاده می‌کند. شاید کمی نام عجیب‌وغریبی باشد اما به طور کلی این پروتکل تعیین می‌کند که هر کسی به صورت صادقانه در خدمت دیگران باشد و همه جامعه به صورت یک واحد کار کنند. چرا که یک سیب خراب می‌تواند باعث خراب شدن کل جعبه سیب‌ها شود. پروتکل DBFT در نئو نمونه‌ای تغییریافته از سازوکار اثبات سهام است. در این میان اما، یک برتری عمده نسبت به اثبات سهام وجود دارد.

با یک مثال شروع می‌کنیم:

به کلمات داخل «» با دقت بیشتری نگاه کنید.

تصور کنید که کشوری به اسم «نئو» وجود دارد و دارای «شهروندان» زیادی است. هر یک از این شهروندان یک «نماینده» برای خودش انتخاب می‌کند. کار این نمایندگان، تصویب قوانینی است که شهروندان را خوشحال کنند، اگر در کارشان خوب نباشند، شهروندان می‌توانند به سادگی به نماینده دیگری را برگزینند.

نمایندگان چگونه قوانین را تصویب می‌کنند؟

یکی از نمایندگان به صورت تصادفی به عنوان سخنگو انتخاب شده است.

سپس این سخنگو تمام «خواسته‌های شهروندان» را بررسی می‌کند و «قانونی» را می‌نویسد تا مردم کشور را خوشحال کند و آن را به نمایندگان ابلاغ می‌کند.

پس از آن نمایندگان به صورت جداگانه قوانین سخنگو را بررسی می‌کنند. اگر خواسته‌ها معقول باشد که بتواند واقعاً مردم را خوشحال کند و دارای «فاکتور خوشحالی» مناسب باشد، آن قانون پذیرفته می‌شود در غیر این صورت نماینده مخالفت خود را اعلام می‌کند.

برای تصویب یک قانون نمایندگان، حداقل باید ۶۶ درصد از نمایندگان رأی مثبت دهند. اگر اکثریت موافق نباشند، سخنگوی جدید انتخاب می‌شود و فرایند ادامه می‌یابد.

حالا در بلاک چین نئو…

در اینجا، شهروندان همان دارندگان توکن‌های NEO هستند که با عنوان نودهای (node) معمولی یا (Ordinary node) شناخته می‌شوند.

نمایندگان، نودهای حسابدار یا bookkeeping nodes هستند. برای تبدیل شدن به نود حسابدار باید یک سری از شرایط خاصی مانند اینترنت اختصاصی و ۱۰۰۰ واحد Gas را دارا باشید.

«خواسته‌های شهروندان» همان درخواست برای تراکنش‌هاست.

«قانون» بلاک فعلی است که سخنگو (Speaker) می‌نویسد و باید توسط نمایندگان یا همان نودهای حسابدار بررسی شود.

«فاکتور خوشحالی» همان هش بلاک فعلی است.

درخواست‌های تراکنش توسط دارندگان توکن های نئو ارسال می‌شود و یکی از نودهای حسابدار که به عنوان سخنگو انتخاب شده بود، درخواست‌ها را بررسی می‌کند و به صورت یک بلاک (قانون در مثال بالا) برای دیگر نمایندگان ارسال می‌کند. نودهای حسابدار، هش بلاک (فاکتور خوشحالی در مثال بالا) را بررسی می‌کنند و اگر صحیح باشد آن را تأیید می‌کنند.

وقتی بیش از ۶۶ درصد از نودهای حسابدار به درستی یک بلاک رأی دادند، آن بلاک در بلاک چین قرار می‌گیرد. (یا طبق مثال بالا تصویب می‌شود)

حالا ممکن است یکی از نمایندگان (نودهای حسابدار)،‌ سخنگوها یا شهروندان (نودهای معمولی و دارندگان توکن‌های نئو) قصد خرابکاری داشته باشند.

سناریوهای احتمالی را بررسی می‌کنیم:

مورد اول: سخنگو خرابکار است.

در این مورد، سخنگو به یک پیام مخرب (B) را به دو نماینده ارسال می‌کند و یک پیام صحیح را فقط به یک نفر می‌فرستد. این آسیب با توجه به قانون توزیع و اکثریت خنثی می‌شود. این دو نماینده می‌بینند که هش آن‌ها با هشی که سخنگو به یک نماینده دیگر داده برابر نیست. بنابراین این دو با نفر سوم موافق نیستند و با توجه به قانون اکثریت سخنگو حذف می‌شود.

مورد دوم: یکی از نماینده‌ها خرابکار است.

سخنگو پیام صحیح را به همه نمایندگان ارسال می‌کند، با این حال، یکی از نمایندگان تصمیم می‌گیرد که به شیوه‌ای مخرب عمل کند و اعلام می‌کند که پیام همخوانی ندارد. با این حال، دو نماینده دیگر پیام درست را دریافت کرده‌اند پس رأی نماینده دیگر را نمی‌پذیرند.

این یک مثال در مقیاس کوچک بود زیرا نماینده‌های خیلی خیلی بیشتر هستند. به طور کلی وقتی بالای ۶۶ درصد از جامعه نئو با یک عمل موافق باشند، خرابکاری امکان پذیر نیست. اگر کسی قصد خرابکاری داشته باشد، باید ۶۶ درصد از توکن‌های نئو را داشته باشد که این تقریبا غیرممکن است.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: اتریوم از روش اثبات کار استفاده می‌کند و به زودی این روش با روش اثبات سهام جایگزین خواهد شد. نئو از روشی با نام DBFT بهره می‌برد که نمونه‌ای دستکاری شده از روش اثبات سهام است.

سرعت تراکنش

از آن جهت که نئو از روش اثبات کار استفاده نمی‌کند و پروتکلی شبیه به اثبات سهام دارد، سرعت تراکنش‌ها در آن نیز از اتریوم بیشتر است. در هنگام مقایسه چنین ویژگی‌ای باید توجه داشته باشیم که سرعت تراکنش‌ها در دو شکل تئوری و عملی مورد بحث قرار می‌گیرند. از لحاظ تئوری، سرعت انجام تراکنش‌ها ماکسیمم سرعت ریاضی برای یک شبکه است. این عدد برای نئو ده هزار تراکنش در ثانیه است و اتریوم رقمی معادل سی تراکنش بر ثانیه را دارد. در بحث عملی اما، نئو می‌تواند هزار تراکنش در ثانیه را صورت دهد که در مقایسه با میزان پانزده عددی اتریوم، بسیار بیشتر است. با بهبود پروتکل‌های هر شبکه می‌توان انتظار داشت که سرعت‌های عملی به سرعت‌های تئوری نزدیک‌تر شوند.

برتری در چنین معیاری می‌تواند باعث تفاوت‌های اساسی شود که برای نئو جای امیدواری بسیاری را باقی خواهد گذاشت. با وجود سرعت تراکنش‌ها بالا، نئو می‌تواند به هدفی که در سر دارد برسد و این در حالی است که اتریوم از چنین قابلیتی برخوردار نیست. در مقابل اما نئو غیرمتمرکز نیست و اتریوم از ویژگی غیرمتمرکز بودن بهره می‌برد. از طرفی دانستن این مسئله که اتریوم و ویتالیک، از چنین نقطه‌ضعفی آگاه‌اند، خالی از لطف نیست. تکنولوژی‌هایی مانند «رایدن» و «شاردینگ»، قرار است تا به حل شدن چنین مشکلاتی کمک کنند. هر دو این تکنولوژی‌ها در نقشه راه اتریوم آمده‌اند و به زودی به مرحله اجرایی در خواهند آمد.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: اتریوم می‌تواند با سرعتی معادل پانزده تراکنش در ثانیه عمل کند و این رقم تا حداکثر سی تراکنش قابل افزایش است. در طرف دیگر نئو دارای سرعت هزار تراکنش در ثانیه است و می‌توان این رقم را تا ده هزار تراکنش بر ثانیه افزایش داد. این در حالی است که اتریوم به دنبال بهبود این مسئله و پر کردن جای خالی سرعت تراکنش‌هاست.

فورک‌ها و مقیاس پذیری

اتریوم به منظور به روز رسانی نرم افزاری خود اقدام به عرضه فورک ها می‌کند که از این جهت درست مانند بیت کوین است. فورک ها لزوماً چیزهای بدی نیستند اما می‌توانند بد باشند. بیایید نگاهی به فورک DAO اتریوم بی اندازیم. پس‌ازآنکه میلیون‌ها دلار از سرمایه‌های افراد به وسیله یک قرار هوشمند اتریوم به سرقت رفت، اتریوم به‌منظور بازگشت دادن سرمایه‌های ازدست‌رفته آنها، تصمیم به انتشار یک فورک گرفت که درنهایت منجر به جدا شدن دو گروه در جامعه اتریوم شد. این دو گروه در حال حاضر با عنوان‌های اتریوم و اتریوم کلاسیک در حال فعالیت‌اند.

فورک ها به این دلیل در محیط اتریوم ایجاد می‌شوند که هیچ قطعیتی در مکانیزم اجماع آن وجود ندارد. در یک بلاک چین، زنجیره‌های متعددی می‌تواند اداره شود که بر روی هر کدام می‌توان استخراج انجام داد. فورک ها به‌صورت مداوم در حال شکل گیری‌اند اما یک زنجیره به‌عنوان زنجیره اصلی که دارای بیشترین توان پردازشی است، انتخاب می‌شود. در مورد اتریوم همیشه پیشنهاد می‌شود که وقتی اقدام به قرار دادن یک تراکنش می‌کنید، همیشه صبر کنید تا چند بلاک ماین شوند و سپس اقدام به انجام تراکنش خود کنید.

در طرف دیگر نئو دارای قطعیت است. چراکه برای قرارگیری یک تراکنش بر روی بلاک چین، اجماع بین شصت‌وشش درصد از نودها ضروری است. بگذارید برای فهم بهتر این مسئله مثالی برای شما بیاوریم. فرض کنید که در یک کلاس اول ابتدایی نشسته‌اید. تیمی می‌پرسد که یک شیرکاکائو چه میزان قیمت دارد. «سینتیا»، هیچ تصوری از مفهوم قیمت ندارد چراکه او تازه وارد کلاس اول دبستان شده است، بااین‌حال او فریاد میزند، پانزده دلار! چندی دیگر از دانش آموزان نیز با او هم‌نظر می‌شوند. بابی که یک طرفدار دوآتشه شیرکاکائو است، می‌داند که یک شیرکاکائو ۱.۲ دلار است و این موضوع را مطرح می‌کند و عده بسیاری از حاضرین در کلاس نیز با او هم نظر می‌شوند. حالا فرض کنید که عده‌ای از گروه سینتیا با دیدن هجوم بقیه به سمت بابی، از گروه سینتیا خارج می‌شوند و به طرف دیگر می‌پیوندند. در اینجا بابی دارای اکثریت است. اینجاست که کلاس به یک اتفاق نظر و اجماع می‌رسد. اما اگر سینتیا از دنده لج بازی صبحش را شروع کرده باشد همچنان بر نظر خود باقی می‌ماند. این یعنی یک فورک. شاید جواب او، جواب درست نباشد، اما جوابش معتبر و محتمل است. اتریوم این گونه کار می‌کند.

طرز کار نئو طور دیگری است. داستان مشابهی را در نظر بگیرید. تیمی دوباره می‌پرسد یک پاکت شیرکاکائو چقدر قیمت دارد. سینتیا ابتدا می‌گوید پانزده دلار، عده به طرفداری او می‌پردازند اما به صورت مشخص می‌توان دید که این تعداد شصت و شش درصد از کلاس نیستند. سپس بابی می‌گوید ۱.۲ دلار و شصت و شش درصد از دانش آموزان به گروه او ملحق می‌شوند. با رسیدن به چنین اجماعی ایده بابی نهایی می‌شود. در نئو هر نود (بوک کیپر) حالت درستی را برای بلاک بعدی پیشنهاد می‌دهد؛ پیشنهادی که ۶۶ درصد آرا را به همراه داشته باشید، حالت نهایی بلاک خواهد بود.

کاربرد چنین روشی بسیار گسترده است. قطعیت در تصمیمات یکی از مهم‌ترین فاکتورها در ایجاد یک اقتصاد هوشمند به سبک نئو است. صنایع اقتصادی و دیگر بازارهایی که به سرعت در حال رشدند نمی‌توانند بدون وجود چنین قطعیتی کار کنند. لازم است تا آنها اطمینان داشته باشند که به محض قرار گیری اطلاعات بر روی بلاک چین، آن‌ها برای همیشه در آن بلاک خواهند ماند. از طرفی لازم است تا مطمئن باشند که تحت هیچ شرایطی یک فورک ایجاد نخواهد شد.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: اتریوم می‌تواند فورک شود و نئو این قابلیت را ندارد. برای به‌کارگیری این تکنولوژی‌ها در یک اقتصادی جهانی، در نظر گرفتن چنین موضوعی ضروری است.

تمایز میان GAS و NEO

یکی از ویژگی‌های پیچیده و بسیار خلاقانه و جالب نئو را می‌توان همین مسئله تلقی کرد. توکن های اصلی اتریوم، «اتر» نام دارند و درواقع سوخت موردنیاز اداره شبکه اتریوم را تأمین می‌کنند. در واقع اتر اجزای کوچک شبکه اتریوم اند. در مورد اتریوم هیچ تفاوتی میان توکن ها و سوخت مورد نیاز کارکرد شبکه وجود ندارد.

در مورد نئو اما چنین تمایزی وجود دارد. در شبکه نئو دو ارز NEO و GAS با یکدیگر شبکه را پیش می‌برند. توکن های NEO در این شبکه، به‌نوعی مالکیت بر روی پلتفرم را نشان می‌دهند. افرادی که توکن های NEO را در اختیاردارند، حق رأی دادن به نودهای حسابدار یا bookkeeping nodes که در بالا از آن صحبت کردیم را دارند.

توکن GAS به منظور انجام عملیات‌های مختلف در شبکه نئو به‌کار می‌رود. به‌عنوان‌ مثال اگر یک فرد بخواهد، تغییری در دارایی‌های خود به انجام برساند یا فردی قصد ساخت قرارداد هوشمندی را داشته باشد، می‌بایست هزینه موردنظر را به‌صورت GAS بپردازد. توکن GAS دریافت شده از این فرد یا شرکت بین تمامی دارندگان توکن های NEO توزیع می‌شود. هر کسی که در کیف پول خود نئو داشته باشد می‌تواند GAS نیز دریافت کند.

نودهای حسابدار یا bookkeeping nodes برای انجام تراکنش‌ها و تائید آنها GAS دریافت می‌کنند. از طرفی به دلیل تمایز میان GAS و NEO، کارمزد تراکنش‌ها به شدت پایین خواهند آمد. دلیل این اتفاق را در ادامه برای شما توضیح خواهیم داد:

کارمزدهای بالا به نفع بوک نودهای حسابدار یا bookkeeping nodes و از طرفی باعث خواهد شد تامیل افراد به ثبت دارایی‌های شان در مورد شبکه نئو کم شود. باکم شدن میزان دارایی‌ها در شبکه، پاداش کمتری نیز گیر افرادی می‌آید که توکن های NEO در اختیار دارند از همین رو دارندگان توکن های نئو تصمیم گرفتند تا میزان تراکنش‌ها را پایین نگه دارند به‌صورت خلاصه «مالکوم لیرایدر» در این باره می‌گوید:

تراکنش‌های پایین = کاربران بیشتر = دارایی‌های ثبت شده به بیشتر = دارندگان GAS و NEO بیشتر

نودهای حسابدار یا bookkeeping nodes، به‌صورت عمدی و از روی قصد خود اقدام به انجام و تائید تراکنش‌ها می‌کنند چراکه از آنها با استفاده از این شبکه پول در می‌آورند و پولشان را در نئو سرمایه‌گذاری کرده‌اند، پس برای سود خودشان هم که شده از شبکه نئو حمایت می‌کنند.

هنوز از اینکه چه میزان سود به سهام‌داران شبکه اتریوم می‌رسد، خبری منتشر شده. اما به نظر می‌رسد اتریوم دارهای بزرگ از این مسئله سود ببرند.

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد توکن های نئو این است که به صورت ذاتی و بدون نیاز به کارکرد خاصی، به دارندگان خود GAS می‌دهند. در این میان هیچ نیازی به روشن کردن رایانه، باز نگه داشتن کیف پول یا پرداخت هزینه‌های گزاف برق نیست. تنها کافی است که توکن های خود را نگه‌دارید و بقیه کار را بوک کیپرها برایتان انجام می‌دهند. حتی می‌توانید نئو های خود را در یک کیف پول کاغذی نیز نگه داری کنید. با فشار دادن گزینه «دریافت GAS» در کیف پول می‌توانید تمامی GAS هایی که جمع‌آوری کردید را دریافت نمایید. از طرف دیگر چنین قابلیتی این امکان را برای نئو پدید می‌آورد که از محاسبه سود هر بلاک بی نیاز شود که درنتیجه باعث کم شدن ترافیک بلاک‌ها می‌شود. بوک کیپر ها مسئول نگه‌داری شبکه‌اند. سرمایه‌گذاری شما نیز به کسب سود ادامه می‌دهد و تمام اینها بدون توکن های جداگانه امکان‌پذیر نیست.

محدودیت توکن های نئو و GAS به میزان صد میلیون است.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: اتریوم یک توکن دارد و آن اتر است. نئو دو توکن با نام‌های GAS و NEO دارد. در هنگام استفاده از پروتکل اثبات سهام، داشتن دو توکن جداگانه بسیار به صرفه و مفید خواهد بود. اگر در کیف پول خود NEO دارید، به صورت مرتب هر ساعت مقداری توکن GAS به شما تعلق خواهد گرفت.

قراردادهای هوشمند

زبان برنامه‌نویسی قراردادهای هوشمند

از عمده تفاوت‌های میان اتریوم و نئو، زبان برنامه‌نویسی مورد استفاده در آنهاست. اتریوم به وسیله زبان کد نویسی منحصربه‌فرد خود با نام «سالیدتی»، قرار دادهای هوشمند خود را ایجاد می‌کند. نئو اما در طرف دیگر از چندین زبان برنامه نویسی استفاده می‌کند. پنج زبان پرکاربرد در دنیای برنامه‌نویسی از جمله زبان‌های پشتیبانی شده در این پلتفرم است و پنج زبان دیگر نیز به زودی به آن اضافه خواهند شد.

استفاده از یک زبان برنامه‌نویسی مشخص برای یک پلتفرم، نقطه برتری به حساب می اید، از همین رو توسعه‌دهندگان اتریوم، سالدیتی را برای اتریوم ایجاد کردند. با این حال عده کمی از وجود چنین زبان کد نویسی ای خبر دارند. در اینجاست که نئو پا به میدان می‌گذارد و از قابلیت بهره‌گیری از چندین زبان مختلف بهره می‌گیرد. توسعه‌دهندگان برای کار با اتریوم می‌بایست ابتدا سالدیتی را یاد بگیرند؛ اما برای کار با نئو می‌توان از دانسته‌های پیشین آنها نیز استفاده کرد. به‌علاوه بسیاری از پلتفرم‌های موجود می‌توانند به کمی تغییرات در پلتفرم نئو مورداستفاده قرار گیرند.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: خواندن دو پاراگراف وقت چندانی از شما نمی‌گیرد! اتریوم یک زبان کد نویسی دارد که سالدیتی نام دارد و این در حالی است که نئو از زبان‌های برنامه نویسی مختلفی بهره می‌گیرد.

نحوه اجرای قراردادهای هوشمند

قرار دادهای هوشمند را با نام «ماشین‌های مجازی» نیز می‌شناسند و به‌اختصار VM می‌نامند. بنا بر تعریف «لیمن»، ماشین‌های مجازی، ماشین‌هایی هستند که قرار دادهای هوشمند را اجرا می‌کنند و آنها را برای رایانه‌های ماینرها یا دیگر افراد آماده می‌نمایند. یک ماشین مجازی، محیطی است که یک قرارداد هوشمند دران اجرا می‌شود. به منظور برسی و فهم دقیق‌تر از عملکرد و تاثیرگذاری قراردادهای هوشمند، ابتدا لازم است تا ماشین‌های مجازی را مورد برسی قرار دهیم.

ماشین مجازی نئو، قبل از اجرای یک قرارداد آن را بهینه‌سازی می‌کند که یعنی به‌منظور تأثیر گذاری بیشتر، کدهای آنرا دوباره از نو می‌چیند. بگذارید این توضیح بدهم: فرض کنید که شما یک لیست خرید از مادرتان دارید و باید به فروشگاه بروید. آیتم‌هایی که روی لیست نوشته‌شده هیچ نظم و ترتیب خاصی ندارند و شما برای خریداری هر کدام از آنها باید چند بار فروشگاه را زیر و رو کنید. بانظم دادن به آنها می‌توانید یک سری از خریدها را از یک بخش بردارید. این در صورت کار شما بسیار راحت‌تر خواهد شد. نئو نیز دقیقاً همین کار را می‌کند. اما در مورد اتریوم این اتفاق نمی‌افتد. با این حال که انجام چنین کاری در طولانی‌مدت، بسیار مفید خواهد بود، اما در فازهای اولیه کمی زبان می‌برد؛ پس اجرای قراردادهای هوشمند در اتریوم کمی سریع‌تر از انواع مشابه در نئو است اما در طولانی‌مدت کاملاً قضیه برعکس می‌شود.

اتریوم قصد دارد تا برنامه‌های مشابه ای را به ورطه اجرا بگذارد اما زمان آن مشخص نیست. چنین قابلیتی درنهایت منجر می‌شود تا اجرای قراردادهای پیچیده در نئو، بهتر و سریع‌تر صورت گیرد.

حوصله خواندن متن بالا را ندارم: نئو دارای مکانزیم اجرای قراردادهای بهتری نسبت به اتریوم است.

تفاوت‌های دیگر

یک: نئو از لحاظ تئوری سیستم جلوگیری از ماینینگ توسط رایانه‌های کوانتومی را دارد؛ چیزی که اتریوم از آن بی‌بهره است. با توسعه کافی رایانه‌های کوانتومی، بلاک چین می‌تواند آسیب‌پذیر شود. نئو از لحاظ تئوری سیستمی دارد که جلوی نفوذ این رایانه‌های را خواهد کرد و اتریوم این قابلیت را دارا نیست.

دو: سیستم sk-Snarks، ابزار جدید اتریوم برای حریم شخصی. sk-Snarks از پروتکل حفظ حریم شخصی «زی کش» استفاده می‌کند. با وجود اینکه در این مطلب جایی برای توضیح کامل چنین تکنولوژی‌ای موجود نیست، باید به گفتن این موضوع بسنده کرد که، sk-Snarks باعث خواهد شد تا اطلاعات به صورت مخفی باقی بمانند. به وسیله این قابلیت می‌توانیم در یک زمان هم اطلاعاتمان را حفظ کنیم و هم مالکیت خود بر آنها اثبات نماییم. sk-Snarks این قابلیت را فراهم می‌آورد که بدون افشای اطلاعات، مالکیت خود را بر آنها اثبات نمایند. در نمونه‌ای مشابه، آن چین به‌وسیله Ontology بر مشکل حریم شخصی کاربران فائق آمده.

دستورالعمل نئو برای موفقیت

به عقیده من نئو می‌تواند برای موفقیت خود از دو راه استفاده نمیاد:

اول اینکه برخی از برتری‌هایی که در بالا گفته شد را سرلوحه کار خود قرار دهد و به صورت مستقیم به رقابت با اتریوم بپردازد. این کار را می‌توان به‌وسیله تبدیل‌شدن به یک پلتفرم ICO محور و توسعه‌های پیرامون آن صورت داد.

دوم اینکه می‌تواند به جای آنکه به رقابت با اتریوم بپردازد، خود را سردمدار تکنولوژی‌های بلاک چینی و نرم‌افزارهای غیرمتمرکز در شرق کند.

سناریوی اول

به نظر انتخاب چنین راهی، می‌تواند گزینه دوم نئو باشد. درست است که نئو در چند جبهه توانسته بر اتریوم غلبه کند اما اتریوم تا به اینجا جای پای خود را محکم کرده است و برنامه‌هایی نیز برای پر کردن شکاف‌های خود دارد. از همین رو شکست دادن اتریوم کاری بسیار دشوار به نظر می‌رسد. اگرچه که نئو جای پیشرفت بسیار زیادی را در خود می‌بیند ولی در این صورت، باز هم رقابت با اتریوم سخت خواهد بود. تا به اینجا با افزایش ICOها بر روی پلتفرم نئو شاهد افزایش قیمت این ارز بودیم و بر طبق پیش بینی‌های من، سرانجام بازار به سمتی خواهد رفت که از بیشتر از یک پلتفرم پشتیبانی کند. اما این بدان معنی نیست که نئو، به‌ویژه در غرب، بتواند جایگزین اتریوم شود.

سناریوی دوم

این احتمال را می‌توان هیجان‌انگیزترین در نوع خود دانست. با وجود ۱.۴ میلیارد جمعیت چین و افزودن مناطقی که تحت نفوذ این کشور هستند، می‌توان نتیجه گرفت که دست یافتن به بازار بلاک چینی در چین می‌تواند حتی از ارزش کل بازار ۴۴ میلیارد دلاری اتریوم نیز پیشی بگیرد. از طرف دیگر، چین عادت دارد تا از محصولات بومی خود بهره گیرد. تنها مشکل اینجاست که ما رویکرد چینی‌ها را در مورد بلاک چین نمی‌دانیم. تا به اینجا چین تمام فعالیت‌های صرافی‌ها و ICOها را ممنوع اعلام کرده است؛ پس خبری از دست‌یابی به بازار ارزهای دیجیتالی این کشور نخواهد بود چرا که اصلاً چیزی برای دست‌یابی به آن وجود ندارد. سؤال اینجاست که اگر چین بخواهد فعالیت ICOها را قانونی اعلام کند، نئو مرد اول میدان خواهد بود یا نه؟

به نظر من چین به زودی روی خوش به ارزهای دیجیتالی نشان خواهد داد چرا که به عنوان یک رهبر سیاسی و اقتصادی در جهان، چنین رویدادی را به‌عنوان یک فرصت در نظر خواهد گرفت. چین به عنوان دومین کشور درزمینه تولید ناخالص ملی، از تغییر در رویه اقتصادی خود ترسی ندارد. رویکردهای آنان نسبت به انرژی‌های تجدید پذیر، خود گواهی بر این موضوع است چرا که چین تا پیش از آن، کشوری دوستدار طبیعت به شمار نمی‌رفت. اما آنها فهمیدند که دنیا به سمت انرژی‌های تجدید پذیر می‌رود، پس لازم است تا آنها نیز خود را با دنیای امروز وفق دهند و نتیجه آن شد تبدیل‌شدن چین به یکی از قدرتمند‌ترین کشورها درزمینه استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر.

به‌علاوه، ساختار سیاسی چین نشان داده که این کشور می‌تواند تغییرات را به‌سرعت به عرصه اجرا دربیاورد. استفاده گسترده از انرژی‌های تجدید پذیر در آمریکا می‌تواند به واسطه رأی گیری‌ها و تصمیم گیری‌های پیاپی، می‌تواند مدت زمان زیادی را به خود اختصاص دهد.

چین می‌داند که بلاک چین به سرعت در حال همه‌گیر شدن است. این مسئله را می‌توان از برنامه‌های پنج ساله این کشور در ارتباط با بلاک چین، فهمید. از طرفی چین به دلیل اینکه از پتانسیل‌های بلاک چین آگاه بود، ICOها را ممنوع کرد. اگر این کشور، بلاک چین را بزرگ نمی‌شمرد، قطعاً هیچ‌گاه تصمیم به ممنوعیت آن نمی‌گرفت. چین به این دلیل ارزهای دیجیتالی را ممنوع کرد که می‌خواست آن را کنترل کند و سرانجام نیز این کار را انجام خواهد داد. به این دلیل ارزهای دیجیتالی را ممنوع کرد که می‌خواست خودش را آماده کند، قدرتش را جمع کند و درنهایت به خواست خودش باعث پیشرفت آنها شود.

سؤال اصلی اینجاست که چین از چه وسیله‌ای استفاده خواهد کرد؟ محتمل است که چین خدمات بلاک چینی دولتی مخصوص به خود را ایجاد کند، اما این احتمال بسیار دور از ذهن به نظر می‌رسد. این کاری بود که چین با رسانه‌ها و شبکه اجتماعی کرد؛ به‌جای ممنوعیتشان، اقدام به ساخت نمونه‌های داخلی نمود. کاری که چین در این رابطه انجام داد، ممنوعیت تعداد منتخبی از شبکه‌های اجتماعی غربی و هدایت بازار به سمت بازار چینی «تنسنت» بود. نتیجه آن را نیز امروز می‌بینیم، تنسنت از فیس‌بوک بزرگ‌تر است. به عقیده چین به وسیله رویارویی با پلتفرم‌های موجود به بازار بلاک چین وارد می‌شود. نئو و آن چین نیز به‌احتمال‌زیاد همین نمونه‌های داخلی باشند که توافق نامه‌های همکاری زیادی با دولت به امضا رسانده‌اند. توسعه نئو به همراه قدرت و شراکتش با دولت چین می‌تواند ایده‌های بسیاری را در به اجرا در آوردن اقتصاد هوشمند در اختیارشان قرار دهد و صد البته نئو پلتفرم شماره یک چین در حوزه بلاک چین خواهد شد.

خلاصه

حال اگر بخواهیم در چند جمله تمام صحبت‌های مان در مورد اتریوم و نئو را جمع بندی کنیم باید گفت که نئو همان اتریوم است اما در مورد یک هدف خاص. آن هدف هم چیزی نیست جز دستیابی به اقتصاد هوشمند. اتریوم تنها یک پلتفرم است که به افراد و کاربران خود این امکان را می‌دهد که به هر سمتی که دلشان می‌خواهد، می‌توانند بروند! نئو اما در یک هدف را در پیش گرفته و فقط و فقط به سمت آن درحرکت است.

درست است، نئو برتری‌های بسیاری نسبت به اتریوم دارد، اما همان‌طور که گفتم، اتریوم به دنبال پر کردن شکاف‌های خود است. ارزش واقعی نئو زمانی مشخص می‌شود که با قانون‌گذاری‌های مناسب همراه شود. کاری که در حال حاضر، در حال انجام است.

مطالبی که در زیر آمده است، ترجمه ای از مقاله تاد مدما (Todd Medema)، مهندس نرم افزار مطرح است و وب سایت ارز دیجیتال صحت مطالب مندرج در این مقاله را تایید یا رد نمی کند.

من یک مهندس نرم‌افزار و حدود هشت سال است که پیگیر رویدادهای حوزه ارزهای دیجیتال هستم. اولین روزهای انتشار گزارش اصلی بیت کوین را به یاد دارم که با ویژگی ناشناس بودنش، باعث شد تا همه شوکه شوند. از آن موقع تابه‌حال هزاران دلار سود در این زمینه به دست آورده‌ام و صد البته هزاران دلار نیز ضرر کرده‌ام.

حالا چرا میخواهم تمام بیت کوین‌هایم را بفروشم؟

برای اینکه به درک درستی از این موضوع برسیم، ابتدا باید نگاهی به دو دلیل اصلی خرید ارزهای دیجیتالی بی اندازیم:

اول به عنوان یک ارز دیجیتالی و دوم به‌عنوان یک وسیله سرمایه‌گذاری !

به عنوان یک ارز دیجیتال

بلاک چین و بیت کوین به‌منظور ایجاد یک ارز جدید، متولد شدند. ارزی که اول از همه مقیاس‌پذیر، توزیع‌شده و ناشناس باشد. درعین‌حال یک ارز خوب می‌بایست مقبول عموم، باثبات و پایا باشد. پس خواه‌ناخواه یک دارایی مناسب برای سرمایه‌گذاری، ابتدا باید خودش خوب باشد. این‌طور نیست؟

بیت کوین یا هر ارز بزرگ دیجیتالی دیگری مقیاس‌پذیر است؟ در حال حاضر خیر. بیت کوین در حالت فعلی می‌تواند ۳-۷ تراکنش در ثانیه را انجام دهد. این رقم برای تراکنش‌های ویزا چیزی در حدود ۴۷ هزار تراکنش در ثانیه است.

با بیشتر شدن محبوبیت بیت کوین، چنین محدودیتی در انجام تراکنش‌ها باعث شده تا کارمزدهای آنها نیز بالاتر برود و حتی کاربر برای یک تراکنش مجبور به پرداخت پنجاه دلار شود! از همین رو بسیاری از فروشگاه‌ها مانند استیم از پذیرش بیت کوین صرف‌نظر کرده‌اند.

آیا بیت کوین توزیع‌شده است؟ بله اما چنین ویژگی لزوماً یک چیز مثبت به حساب نمی‌آید. درعین‌حال که سرمایه گذاران و بانیان ارزهای دیجیتالی از وجوه بد بانک‌های مرکزی می‌گویند، اما باید گفت که آنها به‌وسیله سیاست‌های پولی، ثبات اقتصادی را برای ما به ارمغان میاورند. بدون چاپ بی رویه پول (که منجر به ایجاد تورم می‌شود)  دنیای اقتصادی وارد مرحله بدون تورم خواهد شد که در نهایت قیمت آن ارز هر روز با ارزش تر می‌شود. اگر چه این مسئله عالی به نظر می‌رسد، بسیاری از اقتصاددان‌ها نیز مخالف این مسئله‌اند؛ آنها بر این باورند که عدم وجود تورم، باعث عدم پویایی اقتصاد می‌شود و در طولانی مدت می‌تواند باعث منفی شدن رشد اقتصادی شود.

آیا ناشناس است؟ تقریباً بله. اما دولت‌ها در حال محکم‌تر کردن حلقه‌های فشار خود در رابطه با صرافی‌های ارزهای دیجیتالی هستند که این موجب می‌شود دنیای کریپتو سخت‌تر از همیشه به سمت ناشناس بودن درحرکت باشد. صد البته چنین کاری جنبه‌های مثبت خود را دارد.

به‌عنوان یک جامعه، راحت‌تر شدن انجام معاملات غیرقانونی چندان باب میل ما نیست. (این بدان معنی نیست که تمام تراکنش‌های غیرقانونی هستند؛ بلکه بدان معناست که ناشناس بودن تراکنش‌ها باعث می‌شود تا انجام تراکنش‌های غیرقانونی آسان‌تر شود.) از طرف دیگر از دیدگاه فردی، استفاده از یک ارز ناشناس ریسک‌های مختص به خود را دارد. به‌عنوان‌مثال، با مخفی ماندن هویت‌ها، کلاه‌برداری به یک امر همه‌گیر تبدیل می‌شود. چرا که همه کارها در پشت‌صحنه انجام می‌شود؛ ما به‌عنوان یک مشتری هیچ‌گاه قدردان اهمیت بالای سیستم‌های ضد کلاه‌برداری نبوده‌ایم. بدون یک هویت مشخص، وقتی فردی در اینترنت پول شما را بدزد، دستتان به هیچ جایی بند نخواهد بود! تنها کاری که می‌توانید انجام دهید، تماشای خرید یک دست کت‌وشلوار ده هزار دلاری با سرمایه‌هایتان است. با یک مهندسی صحیح می‌توانیم یک سیستم ضد کلاه‌برداری را بر پایه ارزهای دیجیتالی ایجاد نماییم و این کار تنها به‌وسیله افزایش شفافیت‌ها پیرامون مسائل هویتی محقق می‌شود. اما در مرحله فعلی تنها، چرخ را دوباره اختراع می‌کنیم.

آیا مقبولیت عمومی دارد؟ پس از ده سال که افراد باهوش به‌سختی بر روی آنها کار می‌کنند، همچنان چنین مقبولیتی وجود ندارد. اگر مشکلات مقیاس‌پذیری را کنار بگذاریم، در حال حاضر تعداد بسیاری کمی از کسب‌وکارها هستند که بیت کوین را به ارزها سنتی ترجیح بدهند. به‌عنوان یکی از صاحبان کسب‌وکار، درگذشته سعی کرده‌ام پشتیبانی از بیت کوین را به کار خود اضافه کنم، اما چنین کاری بسیار کند بود و سروکله زدن با آن بسیار خسته کننده.

فرض کنید که برای پرداخت هزینه قهوه خود ده دقیقه وقت صرف کرده باشید و همچنان تراکنش شما انجام‌نشده باشد! حتی اگر پشتیبانی‌ها از بیت کوین ده هزار برابر افزایش پیدا کند و سرعت تراکنش‌های آن نیز ششصد برابر شود، تازه به چیزی رسیده‌اند که در حال حاضر وجود دارد! به عقیده من بسیاری از کسب و کارها همچنان گزینه استفاده نکردن از این‌همه پیچیدگی را انتخاب می‌کنند.

آیا باثبات است؟ چنین سؤالی خنده‌دار است! هیچ کس به ارزی که بیش‌تر از ده درصد، در یک روز بالا و پایین داشته باشد، اعتماد نخواهد کرد. چنین مشکلی نیز ناشی از عدم وجود قانون گذاری و آئین نامه‌های ضروری است. یک فرد ثروتمند با نیات نه چندان خوب می‌تواند تنها با بازی کردن با سرمایه‌های خود، بازار را کنترل کند. بدون وجود چنین ثباتی، جلب اعتماد کسب‌وکارها نیز ممکن نخواهد بود چراکه هیچ‌کس به ارزی که دارای قیمت مشخص باشد اعتماد نمی‌کند.

آیا پایا است؟ پایایی چنین ارزهایی از ارزهای معمول کمتر است. تنها کاری که برای رسیدن به چنین نتیجه گیری‌ای لازم است تا انجام دهید، دنبال کردن اخبار هک، دزدی، فراموشی رمز عبور و … در رابطه با بیت کوین است که در نهایت منجر به نیست شدن میلیون‌ها دلار شده‌اند. حداقل چنین مشکلاتی در ارتباط با حساب‌های بانکی دارای راه حل‌هایی هستند؛ به‌عنوان‌مثال شما می‌توانید مشکلاتی که به‌وسیله خطاهای انسانی در یک سیستم بانکی ایجادشده را تصحیح کنید.

جمع بندی

برای جمع‌بندی تمام صحبت‌هایی که پیش‌تر گفته شد باید بگوییم که بیت کوین نه تنها ده هزار برابر از راهکارهای فعلی کندتر است، بلکه تأثیرات آن نیز به مراتب کمتر است. هر تراکنش بیت کوین چیزی در حدود ۳۵ دلار برق مصرف می‌کند. استخراج بیت کوین تنها در حالتی به صرفه است که حباب هایپ باعث بالاتر رفتن قیمت بیت کوین شود. در دنیایی که تمام اعضای آنها به دنبال کم کردن مصرف سوخت هستند، رفتار حاضرین در دنیای ارزهای دیجیتال چیزی کاملاً غیرمسئولانه را به جهان نشان می‌دهد. برخی از ارزهای دیجیتالی به دنبال استفاده از تکنولوژی‌هایی هستند که از آنها با عنوان «اثبات سهام» یاد می‌شود، اما چنین فناوری‌هایی نیز هنوز در مراحل آزمایشی خود به سر می‌برند. تا آن موقع، به شخصه و از لحاظ اخلاقی شریک شدن در سیستم‌های بدون سود «اثبات کار» جایز نمی‌دانم. حتی برخی از آنها خود را استخراج کنندگان «سبز» می‌نامند چرا که از انرژی خورشیدی برای تأمین برق خود بهره می‌برند؛ اما همین میزان انرژی می‌تواند برای جایگزینی سوخت‌هایی مانند ذغال سنگ استفاده شود.

همان‌طور که دیدید، حتی اگر ارزهای دیجیتالی مشکلاتی که به آنها اشاره شد را حل کنند؛ یعنی اگر ده هزار برابر سریع‌تر شوند، پنجاه‌هزار برابر مؤثر تر گردند و غیرقابل هک شدن باشند، تنها ارزی را به وجود آورده‌اند که از جهت تعریف از ارزهای معمول، بدترند. شاید روزی برسد که یک ارز مبتنی بر بلاک چین، قواعد بازی را تغییر دهد، آن موقع، شخصاً از آن به‌عنوان ارز اصلی در مبادلات روزمره استفاده خواهم کرد. اما هیچ نمی‌تواند بفهمد که آیا چنین اتفاقی خواهد افتاد یا خیر. و اصلاً آیا ارزی به چنین موفقیتی می‌رسد یا نه.

باوجود تمام اینها، حتی اگر یک ارز مبتنی بر بلاک چین بتواند به یک ارز موردقبول در آینده تبدیل شود، بدان معنا نیست که این ارز مناسب سرمایه‌گذاری است.

در مورد سرمایه‌گذاری چطور؟

خب حالا به بخش سرمایه‌گذاری می‌رسیم. اکثر ما وقتی قصد سرمایه گذاری روی بیت کوین را داریم با خودمان می‌گوییم فقط ۲۱ میلیون بیت کوین وجود دارد; چطور ممکن است قیمت آن بالا نرود؟

بنیاد Mr. Money Mustache در مورد این مسئله می‌نویسد:

در مورد ناخن‌گیر هم می‌توان همین بحث را به راه انداخت. شاید یک ناخن‌گیر ارزش ذاتی نداشته باشد اما چون در تعداد محدود عرضه شد، پس چرا نباید آن را به‌عنوان ارز جدید دنیا مطرح کرد؟

همین موضوع می‌تواند در مورد پول نقد نیز صدق کند. به‌طور واقع‌بینانه، پول نقد دارای ارزش است چرا که میزان آن محدودیت دارد. اما مسئله‌ای وجود دارد این است که هیچ‌کس بر روی پول نقد سرمایه گذاری نمی‌کند. چراکه مردم روی چیزهایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که دارای ارزش است. شرکت‌ها سوددهی دارند و سهام تولید می‌کنند یا وام‌هایی را در اختیار شما قرار می‌دهند که درنهایت به نفع شما خواهند بود. برخی از مردم روی چیزهایی مانند «فاین آرت» سرمایه‌گذاری می‌کنند. بلیت‌های لاتاری و کارت‌های بازی عتیقه را می‌توان جزو این دسته قرارداد. اما سودهی همه این‌ها پایه و اساس چندانی نخواهد داشت و از طریق پیش‌بینی ممکن می‌شوند.

بگذارید یکی دیگر از نکات بسیار زیبایی که این وب‌سایت به آن اشاره‌کرده را بیان کنیم:

هدف اصلی تکنولوژی بلاک چین، که موجب جلب توجهات بسیار به سمت ارزها دیجیتالی شد، متن باز بودن آن است. این یعنی بیت کوین نمی‌تواند همیشه بدون رقیب باشد. در حال حاضر چیزی در حدود ۱۳۰۰ ارز دیجیتالی وجود دارند که تقریباً از یک بلاک چین مشابه استفاده می‌کنند و هرروز نیز به تعداد آنها اضافه می‌شود.

در همین حین که فناوری بلاک چین به‌عنوان یک کل واحد شاید همچنان بتواند از برخی طریق سودمند باشد (مانند ریپل که در حال حاضر به بالا بردن سرعت انتقال سرمایه‌های در دنیا کمک می‌کند)، ارزهای دیجیتالی به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری تنها به حباب‌های هایپی تبدیل‌شده‌اند که توسط سرمایه‌گذاران اولیه و ایجادکنندگان هدایت می‌شوند؛ هر دو گروه نیز تنها به فکر سود خودشان‌اند و بقیه را گول می‌زنند تا توکن های بی ارزششان را خریداری نمایند.

نتیجه‌گیری

ما به‌عنوان یک جامعه خاطره بسیار وحشتناکی داریم. بسیاری از مردم طی حباب «دات کام»، پول‌های هنگفتی را از دست دادند. اینجا بود که به ناگهان شرکت‌هایی که میلیون‌ها دلار ارزش داشتند، یک شبه بی‌ارزش شدند.

دقیقاً نمی‌دانم که چنین سقوطی دقیقاً چه زمانی رخ خواهد داد، اما باید بگویم که شما تنها تا زمانی می‌توانید آب را به‌جای شیر قالب کنید که مردم نفهمیده باشند قضیه از چه قرار است! شاید پول خوبی از افزایش قیمت چند وقت اخیر به جیب زده باشید اما اگر به‌موقع و قبل از سقوط بازار سرمایه‌های خود را نفروشید، چیزی برای شما باقی نخواهد ماند.

برای آن دسته از سرمایه‌گذاران فرصت‌طلب که به دنبال مکان بعدی سرمایه‌گذاری خود هستند باید گفت که در حال حاضر بازار کریپتو چیزی در حدود ۷۵۰ میلیارد دلار ارزش‌دارند. وقتی‌که این بازارها سقوط کنند و تمام این ارزش‌ها نابود شوند، بحران اقتصادی ایجاد می‌شود. بحران‌های اقتصادی نیز به وسیله کاهش میزان کالاهایی که دارای قابلیت پول پذیری اند، دسته‌بندی می‌شوند. از همین رو وقتی‌که تمام ۷۵۰ میلیارد دلار از میان برود، بسیاری از افراد به دنبال وام‌ها می‌روند و درنتیجه تمام این اتفاقات شغل‌های بسیاری از دست می‌رود.

وقتی‌که چنین اتفاقی بیافتد، سهام‌ها به حراج گذاشته می‌شوند و اینجاست که شما می‌توانید با سرمایه‌گذاری در چنین بازارهای سهام ارزان‌قیمتی، پول بسیاری به جیب بزنید.

منبع: medium

در جهت غیرفعال سازی تراشه‌های ASIC استخراج اتریوم، هیچگونه فورکی اجرا نخواهد شد.

طبق گزارشی که چند روز پیش منتشر شد، غول سازنده دستگاه های استخراج Bitmain، دستگاه جدید استخراج ارزهای دیجیتال با نام Antminer E3 را به بازار عرضه کرده است.

ویتالیک بوترین برای مبارزه با ASICهای اتریوم، هیچگونه تغییری در شبکه اعمال نخواهد کرد.

برخلاف ویتالیک بوترین، توسعه دهندگان مونرو، با بروزرسانی قوانین سیستم مونرو به طور کامل از فعالیت این تراشه ها جلوگیری خواهند کرد.

روز جمعه در نشست دو هفته ای توسعه دهندگان، ویتالیک بوترین در واکنش به محصول جدید شرکت Bitmain نظر خود را بیان کرد.

استخراج کننده (Antminer E3) جنجال به پا کرده و پیرامون آن بحث هایی مطرح شده است. هفته پیش بسیاری از توسعه دهندگان اتریوم موافقت خود را با ارائه یک هاردفورک برای جلوگیری از استخراج با دستگاه‌های ASIC اعلام کردند.

در این نشست، یکی از توسعه دهندگان اصلی اتریوم به نام پایپر مریام، طی صحبت های خود با بیان جزئیات، یک پیشنهاد فنی مبنی بر این موضوع را ارائه کرد که چطور کارت های گرافیک می توانند ضمن دستیابی به هدف مذکور، به عنوان مکانیسم اصلی استخراج باقی بمانند.

اما هم چنان پیشنهاد بوترین این است که ظاهرا مشکل حاضر ارزش این همه هماهنگی را ندارد و در واقع اعمال چنین تغییری به آن نمی ارزد:

راضی کردن همه به بروزرسانی احتمالا تا حدی پر هرج و مرج بوده و باعث می شود از اهداف مهم تر منحرف شویم. پس در حال حاضر من به شخصه قصد عمل به اقدام خاصی را ندارم.

مریام در راستای کاهش اثربخشی تراشه های ASIC، برای ارائه یک کد تلاش کرده است. او تاکید می کند که پیشنهاد فعلی یک راه حل کوتاه مدت است و به طور نامحدود در برابر ASIC ها از شبکه محافظت نخواهد کرد. به گفته او در عوض، پیشنهاد فعلی به سادگی «برای غلبه بر سخت افزار موجود» کارساز است.

بوترین در پاسخ مخالفت خود را اعلام کرده و می گوید که هیچ یک از این اقدامات الزامی نیستند و ممکن است منابع را از مسیر تغییرات برنامه ریزی شده ای که می توانند استخراج مبتنی بر سخت افزار را به طور کامل از بین ببرند، دور کند.

همچنین، در جریان نشست مذکور نشانه هایی از تغییر استخراج اتریوم وجود داشت. هادسون جیمسون در مقام مدیر انجمن می گوید که از ماه می این کد شاهد یک فرایند تایید هویت رسمی خواهد بود که پیش بینی می شود ۵ ماه طول بکشد.

البته جیمسون گفته است که اگر جامعه اتریوم هم چنان طرفدار اجرای یک فورک باشد، می تواند بدون توجه به توسعه دهندگان اصلی به تلاش خود ادامه دهد:

اگر جامعه اتریوم حقیقتا خواستار اجرای یک فورک باشد، و دلیل خوبی برای این کار داشته باشد، قطعا می توانیم این کار را انجام بدهیم. اما فعلا اینطور که پیداست توسعه دهندگان اصلی با یکدیگر اختلاف نظر دارند و کاری از پیش نمی رود.

همچنین بوترین در این جلسه، برای اولین بار موضوع پیشنهاد اخیر خود را برای معرفی محدودیت تولید اتر اعلام کرد. به گفته ویتالیک بوترین کماکان این پیشنهاد در انتظار تایید بوده، و می تواند یا در آپدیت بعدی شبکه یا در کنار کاسپر معرفی شود.

منبع: coindesk